บทที่35

แม่ทัพหลี่ได้ยินรีบหันมองซือถูเฉียงข้างกายผู้ได้รับความห่วงใยไปเรียบร้อยแล้ว

เวลานี้พื้นนองไปด้วยเลือด

ขาของนางถูกหัก ไม่ใช่แค่กระดูกหักเท่านั้น แต่เป็นน่องขาทั้งหมด นางกลิ้งด้วยความเจ็บปวด ขาครึ่งท่อนค่อยๆ โผล่พ้นออกมาจากขากางเกง

สภาพในตอนนี้ค่อนข้างน่าสย

บทที่36

บทที่37

เงาดำขดม้วนรวมกันดูคล้ายกับคนผู้หนึ่งกระตุกไม่หยุดราวกับกำลังอดทนรับความเจ็บปวดบางอย่าง

เยี่ยเม่ยเดินดุ่มๆ ไปด้านข้างเงาดำนั้น

ทำคล้ายกับว่ามองไม่เห็น

นี่กลับทำให้คนที่ขดเป็นก้อนอยู่นั้นเงยหน้ามองไปทางเยี่ยเม่ย นางประสานสายตากับเขา ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อน