บทที่347

ข่าวที่เยี่ยเม่ยถูกพิษต้องพักฟื้นแพร่ออกไปนอกเมืองในไม่ช้า

ราชาต้ามั่วรู้ข่าวก็หารือกับเฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่ “เฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่ เรื่องนี้เจ้าเห็นว่าอย่างไร”

“ข้าคิดว่า ไม่ควรทิ้งโอกาสนี้ไป!” เฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่ตอบ จากนั้นคุกเข่าลงเอ่ยว่า “ท่านข่าน ข้าได้รับข่าวมาว่า

บทที่348

ซือหม่าหรุ่ยฟังคำพูดเยี่ยเม่ย นางรู้สึกเสียใจมาก

สุดท้ายทำได้แต่เอ่ยด้วยน้ำตาคลอเบ้า “เยี่ยเม่ย เจ้าอยากร้องก็ร้องเถอะ ขอเพียงเจ้ายังร้องไห้ไหว เจ้าก็ร้องออกให้สาแก่ใจสักเที่ยวหนึ่ง ข้ากลัวจริงๆ ว่าหากเจ้ายังเก็บกดเช่นนี้ต่อไปจะเกิดเรื่องเอาได้!”

นับตั

บทที่349

ด้วยเหตุนี้ทหารต้ามั่วต่างบุกฆ่าโดยไม่คิดชีวิต ทำให้ศึกที่เดิมตัดสินแพ้ชนะไปแล้วระหว่างสองฝ่ายเริ่มต่อสู้อีกครั้ง ก่อให้เกิดความตายที่ไม่จำเป็นอีกจำนวนมาก

ต่อให้ไม่ใช่เพียงเพื่อเยี่ยเม่ยเท่านั้น แต่สำหรับประชาชนแล้ว ฮ่องเต้เช่นนี้ก็ไม่สมควรดำรงอยู่!

เฮ่อเหลียนเฮ่า