บทที่342

ซือหม่าหรุ่ยรู้สึกลนลานแทบแย่ เมื่อเปิดประตูออกไปเห็นคนสองคนที่สีหน้าร้อนรน

ซือหม่าหรุ่ยมุ่นคิ้ว เริ่มพยายามหาเหตุผลเอ่ย “นางถูกพิษหงอนกระเรียนแดง! ยังดีที่ข้ามียาถอนพิษร้อยชนิดอยู่เม็ดนึง ให้นางกินไปแล้ว แต่ว่าพวกท่านก็คงรู้พิษชนิดนี้ร้ายกาจมาก เกรงว่านางต้องนอนบนเตียงไปอีกห

บทที่343

ฮ่องเต้ทรงใช้พระเนตรนิ่งขรึมมองนาง ตรัสถามว่า “อย่างนั้น เพราะอะไรข้าต้องปล่อยให้เจ้าไปด้วย เหยาฉือ เจ้าเป็นอัจฉริยะหญิงอันดับหนึ่งของเป่ยเฉิน ข้าเชื่อว่าเจ้าเองก็เป็นสตรีที่ฉลาด!”

มู่หรงเหยาฉือฟังแล้ว พลันมุ่นคิ้ว มองนายเหนือหัวอย่างระวัง กำมือที่อยู่ในแขนเสื้อแน่น “ฝ่าบาทก็

บทที่344

ฮ่องเต้ตรัสต่อในทันที “เจ้าไม่มีความสามารถเท่าน้องสี่เจ้า สตรีเหล่านั้นต่างชื่นชอบบุรุษเข้มแข็งเช่นน้องสี่ของเจ้าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่สิ่งที่เจ้าโง่เขลาที่สุดก็คือ ในยามที่เจ้ายังไม่เข้มแข็งอย่างที่สุดนั้น เจ้ากลับล่วงเกินตระกูลของจงซาน ทำให้จงรั่วปิงถอนหมั้น”

เม