ตอน 33
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่33
นางพูดไป น้ำตาก็ไหลออกมากลับไม่ดูน่าสงสารเลย
เขาคิดไม่ถึงว่านางจะพูดเช่นนี้ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นตั้งใจมองนาง
เสียงอ่อนโยน ถาม “เคราะห์ดีที่สวรรค์คุ้มครองเจ้า? สวรรค์ตาถั่วหรือเปล่า”
ทุกคน “…” เตี้ยนเซี่ย ท่านอย่าทำอย่างนี้ได้หรือเปล่า น
ตอน 34
บทที่34
พวกเขาเป็นคนที่มีความต้องการกอบกู้บ้านเมือง แน่นอนว่าต้องมีคุณธรรม รู้จักมโนธรรม ดังนั้นต่อให้เยี่ยเม่ยไม่อาจรับได้ พวกเขาก็เข้าใจเหมือนกัน
เยี่ยเม่ยฟังแล้วก็พยักหน้า ตอบว่า “ขอบคุณ!”
ความจริงหากเปลี่ยนผู้ที่เร่งสร้างผลงานให้สำเร็จที่อยู่ในตำแหน่งของไป๋หลี่ซือซิวในยามนี้ ไม่แน่ว่าอา
ตอน 35
บทที่35
แม่ทัพหลี่ได้ยินรีบหันมองซือถูเฉียงข้างกายผู้ได้รับความห่วงใยไปเรียบร้อยแล้ว
เวลานี้พื้นนองไปด้วยเลือด
ขาของนางถูกหัก ไม่ใช่แค่กระดูกหักเท่านั้น แต่เป็นน่องขาทั้งหมด นางกลิ้งด้วยความเจ็บปวด ขาครึ่งท่อนค่อยๆ โผล่พ้นออกมาจากขากางเกง
สภาพในตอนนี้ค่อนข้างน่าสย