ตอน 326
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 258
บทที่258
ดังนั้นเยี่ยเม่ยมีฐานะเดียวอย่างนั้นจริงๆ หรือ
ในที่สุดเป่ยเฉินอี้ก็หลับตาลงเพื่อพักผ่อนเช่นกัน ความจริงแล้วเทียบกับเยี่ยเม่ยที่เหน็ดเหนื่อยต่อเนื่องมาหลายวัน เขาก็ไม่ได้ดีกว่านางเท่าไหร่นัก ใบหน้าเช่นนั้นของหญิงสาว ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขาเป็นระยะ ปรากฏตัวอยู่ในสมอง
ตอน 327
บทที่ 259
บทที่259
แววตาเยี่ยเม่ยทอประกายเย็นวาบ ราชสำนักจงเจิ้งอย่างนั้นหรือ
ทุกครั้งที่ได้ฟังชื่อนี้ ในใจของนางล้วนเกิดความรู้สึกแปลกอยู่บ้าง รวมถึงครั้งนี้ด้วย ก่อนหน้านี้ครั้งสองครั้งนางยังไม่เห็นอยู่ในสายตา ทำเสียว่าตัวเองเข้าใจผิดไปเอง แต่ว่าครั้งนี้…
หากนางยังหลงคิ
ตอน 328
บทที่ 260
บทที่260
เห็นท่าทางใช้ความคิดของเยี่ยเม่ย เป่ยเฉินอี้ถามเสียงขรึมว่า “ทำไม แม่นางเยี่ยเม่ยเจ้าแปลกใจเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“ถูกต้อง!” เยี่ยเม่ยกลับตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง “ข้าแปลกใจจริงๆ ปีนั้นอี้อ๋องบีบคั้นฝ่าบาทอย่างไร เพราะองค์ถึงยอมประทานวังนี้ให้ท่าน!”
คำที่นาง