บทที่326

ในระหว่างที่เยี่ยเม่ยกำลังเตรียมความระวังมากขึ้น โคมไฟบนโต๊ะภายในห้องพลันสว่างวาบ

เยี่ยเม่ยมองเห็นใบหน้าคุ้นเคย

ส่วนคนผู้นั้นก็กำลังมองนางเงียบๆ ความซึมเศร้าบนหน้าเขาไม่ด้อยไปกว่าเยี่ยเม่ยเลย ทั้งยังดูมีความเสียใจอยู่บ้าง ดวงตาแดง ท่าทางอยู่ในอารมณ์จมดิ่ง

บทที่327

ทุกอย่างไม่เหมือนจากตอนเริ่มต้นที่เยี่ยเม่ยเป็นฝ่ายรอถูกกระทำ รวมถึงมีท่าทางไม่ยี่หระของนาง

ทว่าในเวลานี้ คล้ายนางมีพลังมุ่งมั่นเอาชนะกระแสหนึ่งแผ่พุ่งออกมา เขามองเห็นประกายคมกริบภายในดวงตาของเยี่ยเม่ย นางเริ่มส่งสัญญาณเตือนเขา ในฐานะขุนนางเขาก็ตระหนักได้ถึงความเป

บทที่328

“นั่นก็ต้องขอบคุณใบหน้าของข้า!” เยี่ยเม่ยหัวเราะเสียงเย็น อธิบายต่อ “ก่อนที่เขาจะเดินหมากก้าวที่ห้าเพื่อสังหารข้า ต้องคิดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่า ข้าจะมีใบหน้าเหมือนกับองค์หญิงจงเจิ้งซีไม่ผิดเพี้ยน! เขาต้องการหาหลักฐานพิสูจน์ฐานะของข้า หลังจากก้าวที่สามไป จึงทำลายหมากของตัวเอง ด้วยเหตุนี้ข้า