ตอน 322
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่322
เขาเผชิญกับความไร้เยื่อใยและเย็นชาของนางโดยมิทันเตรียมตัวเลยสักนิด
เสี้ยวเวลานี้เอง เขาคล้ายกับรู้สึกว่าตัวเองฟังผิดไป
น้ำเสียงน่าฟังเบาสบายของเขา ยามนี้สั่นไหวเล็กน้อย “เยี่ยเม่ย เจ้าจะพูดว่าอะไรกันแน่”
เขาได้ยินเส้นเสียงแหบพร่าของตน
แต่ไห
ตอน 323
บทที่323
เมื่อมีดเสียบแทงผ่านเข้าร่างเป่ยเฉินเสียเยี่ยน เยี่ยเม่ยก็ชะงักงัน นางคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะไม่ยอมหลบ
มีดสั้นแทงเข้าไปไม่ถึงครึ่งชุ่น เลือดก็ไหลออกมาทำให้ชุดสีแดงของเขาเปียกชื้น นางคิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่หลบ เช่นเดียวกับเป่ยเฉินเสียเยี่ยนที่คิดไม่ถึงว่านางจะใช้มีดแทงหั
ตอน 324
บทที่324
ในเวลาที่รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นนั้นเอง น้ำตาที่เอ่อล้นของเยี่ยเม่ย ยิ่งไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป
นางจับสาบเสื้อจิ่วหุน ร้องไห้อยู่นาน
จนกระทั่งเวลาผ่านไปชั่วยามกว่า อารมณ์ของนางสงบลงแล้ว แต่ยังคงสะอื้นอยู่ ในเวลานี้จิ่วหุนค่อยเอ่ยปากว่า “เสียใจมากใช่ไหม”