บทที่28

เล่าถึงตรงนี้เป่ยเฉินอี้ก็ไอออกมา เขาก้มหน้ามองเลือดในมือ เขาไม่ปล่อยให้เยี่ยเม่ยเห็น เพียงเล่าต่อว่า “เสด็จพี่เสนอว่า หากต้องการให้ปล่อยเจ้าและครอบครัวก็ได้ แต่ต้องเอาราชโองการของอดีตฮ่องเต้และชีวิตของข้ามาแลก ข้ามอบราชโองการให้เขา ทั้งยังดื่มยาพิษต่อหน้าเขา ถึงได้ป้ายคำสั่งจากเขาเพื่อไป

บทที่29

เยี่ยเม่ยชะงักไปชั่วครู่

ผู้นำคือแม่ทัพหลี่ที่เมื่อกลางวันถูกองค์ชายผู้นั้นทำให้ตกใจจนปัสสาวะราด

แสงไฟวิบวับทั่วทั้งสี่ด้านช่วยให้ยามค่ำคืนสว่างไสวขึ้น

เยี่ยเม่ยปรายตามองทุกคน นางยังรักษาท่าทางสบายเหมือนเดิม ไม่รู้สึกว่าสถานการณ์เบื้องหน้าเป็นปัญหา

บทที่30

นางถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล้วนตอกย้ำว่านางรู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่น่าเชื่อถือ

อย่างไรก็ตามต่อให้ไม่นับว่าถูกงูกัดหนึ่งครั้งกลัวเชือกไปสิบปี นางก็ไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตว่าเพราะความไว้วางใจเป่ยเฉินอี้ในปีนั้น สุดท้ายแลกมาด้วยค่าตอบแทนถึงแก่ชีวิต

คนอย่างเขา นางเชื่อใจอย่างผิดพลาดมาครั้งหนึ่งแล