บทที่277

“ไม่!” เยี่ยเม่ยส่ายหน้ารัวๆ

ในเวลานี้ นางร้อนรนเพราะสติปัญญาของตัวเองแล้ว กุมขมับเอ่ยว่า “ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ความหมายของข้าคือต่อให้นับรวมกูเยว่อู๋เหินเข้าไปแล้ว ก็มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น ไม่ไม่ไม่…”

แม่เจ้าเถอะ!

ไฉนพูดไปพูดมา ยังเป็นเช่นนี้อีก

บทที่278

ดูท่าทางแบบนี้คงเตรียมกลับไปคิดบัญชีนางแล้วแน่

จะว่าไปตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกดื่นค่อนคืน อยู่ข้างนอกไม่อาจคิดบัญชีได้สะดวก แต่ว่าหลังจากกลับไปแล้ว เป่ยเฉินเสียเยี่ยนจะทำอย่างไรนะ

เยี่ยเม่ยเริ่มใคร่ครวญอยู่ในใจ

เมื่อนางถามเช่นนี้

น้ำเสียงน่าฟังแ

บทที่279

“ถูกต้อง! ไม่ผิด!” เฉิงฉู่รีบพยักหน้าแสดงออกว่าเห็นด้วย เมื่อเอ่ยจบแล้วเขายังสงสัยว่าตัวเองโง่งมไปแล้วหรือเปล่า ตอบว่าถูกต้องไม่พอ ยังเติมคำว่าไม่ผิดอีก จะถูกสงสัยว่าเยาะเย้ยที่เห็นคนอื่นมีความทุกข์หรือไม่

คราวนี้เขารีบทำทีโมโหเรียกร้องความเป็นธรรม เพื่อรักษาความเบาปัญญาของตน