ตอน 275
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่275
อ้อ
เยี่ยเม่ยสะอึกไปเล็กน้อย ไม่เขาใจเรื่องนี้เลยสักนิด กลับรู้สึกว่าเขาที่เป็นเช่นนี้ดูอันตรายอยู่ไม่น้อย ครั้งก่อนที่เห็นท่าทางแบบนี้ของเขา…
นั่นคือตอนเขาหึง
ครั้งนี้…
เมื่อคิดถึงสถานการณ์ครั้งนั้น คิดถึงความประหม่าและอ่อนแอของตัวเอง เพื่
ตอน 276
บทที่276
เยี่ยเม่ย “…”
นี่มันเรื่องอะไรกันเล่า?! ทำไมเขาเชื่อมโยงมาถึงตรงนี้ได้ เขามีจินตนาการมากเกินไป หรือมีแนวคิดไม่เหมือนนาง หรืออะไรกันแน่
อีกอย่าง สีหน้าอันตรายน่ากลัวของเขานี่หมายความว่าอะไรกันแน่
เสี่ยวกวนได้ยินเป่ยเฉินเสียเยี่ยนถามเช่นนี้ ก็อึ้งไป…
ตอน 277
บทที่277
“ไม่!” เยี่ยเม่ยส่ายหน้ารัวๆ
ในเวลานี้ นางร้อนรนเพราะสติปัญญาของตัวเองแล้ว กุมขมับเอ่ยว่า “ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ความหมายของข้าคือต่อให้นับรวมกูเยว่อู๋เหินเข้าไปแล้ว ก็มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น ไม่ไม่ไม่…”
แม่เจ้าเถอะ!
ไฉนพูดไปพูดมา ยังเป็นเช่นนี้อีก