บทที่271

ดูจากสีหน้าเยี่ยเม่ยคล้ายมีความแตกตื่นอยู่บ้าง เผยความเจ็บปวดที่ยากจะพูดออกมาได้

เป่ยเฉินอี้เองก็รู้สึกน่าขันไม่น้อย แต่สุดท้ายคนที่จะโมโหก็คือเป่ยเฉินเสียเยี่ยน คนที่จะต่อสู้กันก็คือเป่ยเฉินเสียเยี่ยนกับกูเยว่อู๋เหิน เรื่องระหว่างคนทั้งสองคน เขาไม่ต้องสอดมือเข้าไปไปยุ่ง เขา

บทที่272

ดูท่า เป่ยเฉินเสียเยี่ยนคงโมโหมิใช่น้อย

จงรั่วปิงหันกลับมามองซือหม่าหรุ่ยด้วยความแปลกใจ “ข้าพูดอะไรผิดไปหรือ” นางบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่า เป่ยเฉินอี้ไม่มีทางทำอะไรไม่ดีกับเยี่ยเม่ย นางไม่มีทางเกิดเรื่อง

ทำไมเป่ยเฉินเสียเยี่ยนยังต้องโมโหปานนี้อีก

อวี้เห

บทที่273

เซียวเยว่ชิงก็พยักหน้าอย่างจริงจัง อีกทั้งเขายังค้นพบเรื่องน่าอัศจรรย์เรื่องหนึ่ง เมื่อก่อนพวกเขาไม่เชื่อใจเยี่ยเม่ยเลย ต่อมาก็ค่อยๆ เคารพนาง จนกระทั่งตอนนี้ฝากความหวังทั้งหมดเอาไว้ที่นาง

โลกใบนี้ช่างแปลกพิสดารจนน่ากลัวยิ่งนัก

……

เยี่ยเม่ยติดตามเป่ยเฉิ