บทที่270

ดังนั้นเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ท่านหญิงผู้นั้นเป็นคนก่อขึ้นอย่างนั้นหรือ

“ซือถูเฟิงผู้นั้นคือใคร”

หลังจากถามออกไป เยี่ยเม่ยกลับฉุกคิดได้อย่างรวดเร็ว ก่อนหน้านี้ตอนที่นางอยู่กับจิ่วหุนคล้ายกับว่าเคยถูกแม่ทัพคนหนึ่งล้อมไว้…

ในขณะคิดนั้น เป่ยเฉินอี้ก็เอ่ย

บทที่271

ดูจากสีหน้าเยี่ยเม่ยคล้ายมีความแตกตื่นอยู่บ้าง เผยความเจ็บปวดที่ยากจะพูดออกมาได้

เป่ยเฉินอี้เองก็รู้สึกน่าขันไม่น้อย แต่สุดท้ายคนที่จะโมโหก็คือเป่ยเฉินเสียเยี่ยน คนที่จะต่อสู้กันก็คือเป่ยเฉินเสียเยี่ยนกับกูเยว่อู๋เหิน เรื่องระหว่างคนทั้งสองคน เขาไม่ต้องสอดมือเข้าไปไปยุ่ง เขา

บทที่272

ดูท่า เป่ยเฉินเสียเยี่ยนคงโมโหมิใช่น้อย

จงรั่วปิงหันกลับมามองซือหม่าหรุ่ยด้วยความแปลกใจ “ข้าพูดอะไรผิดไปหรือ” นางบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่า เป่ยเฉินอี้ไม่มีทางทำอะไรไม่ดีกับเยี่ยเม่ย นางไม่มีทางเกิดเรื่อง

ทำไมเป่ยเฉินเสียเยี่ยนยังต้องโมโหปานนี้อีก

อวี้เห