ตอน 253
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่253
ไปเอาเองอย่างนั้นหรือ
กูเยว่อู๋เหินหันกลับไปมองเฉิงฉู่
เฉิงฉู่สีหน้าแตกตื่นขึ้นมาทันที รีบส่ายหน้า “ท่านประมุข ทุกๆ หนึ่งก้านธูปข้าน้อยเปิดหน้าต่างตรวจดูทุกครั้ง แม่นางเยี่ยเม่ยอยู่บนเตียงตลอดเวลา หาได้ออกไปไหน!”
เมื่อเขารายงานจบ เยี่ยเม่ยก็ลุกขึ้นเดิน
ตอน 254
บทที่254
เยี่ยเม่ยแววตาเย็นชา
ชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองกูเยว่อู๋เหิน เห็นหน้าอีกฝ่ายไร้อารมณ์ใดๆ เวลานี้นางคาดเดาความคิดของกูเยว่อู๋เหินไม่ออก
เยี่ยเม่ยถามเสียงเย็นชา “ท่านประมุขกูเยว่รั้งคนไว้เพราะอะไร หรือท่านเปลี่ยนใจ”
คงไม่ถึงขั้นนั้นหรอกกระมัง
ตอน 255
บทที่255
“ไม่!”
พูดถึงยามนี้ สีหน้าของซ่งอวี้เชวียยิ่งทวีความสิ้นหวัง
ส่ายหน้า แล้วเอ่ยว่า “หากเมื่อครู่นางไม่พูดออกมา ข้าไม่รู้เลยจริงๆ ว่าตัวเองถูกเปลี่ยนเสื้อผ้า!”
เมื่อเอ่ยคำพูดนี้ ซ่งอวี้เชวียคล้ายจะหลบหน้าร้องไห้
เขาเป็นบุรุษ ในยามสลบไสลไร้สติ