บทที่ 178

บทที่178

เดิมคิดว่าไม่ว่าพูดอย่างไร ตนก็เป็นถึงองค์ชาย ทั้งยังเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไป เสินเซ่อเทียนก็สมควรไว้หน้าเขาบ้าง

จากนั้นเมื่อเป่ยเจี้ยนเกอฟังแล้ว เพียงแค่มองเป่ยเฉินเสียงทีหนึ่ง ค้านว่า “องค์ชายใหญ่รับยาไปแล้วก็กลับไปเถอะ จวินซ่างบอกแล้วว่า วันนี้ไม่อยากตื่นเช้า ไม่รับแ

บทที่ 179

บทที่179

เป่ยเฉินอี้หลับตาลง รถม้ายังคงวิ่งช้าๆ

……

เยี่ยเม่ยอยู่ระหว่างทางไปค่ายทหาร บังเอิญพบซินเยว่เยี่ยนกับซือหม่าหรุ่ยพอดี คนทั้งสองอยู่ในสวนทำเรื่องน่าเบื่อมากอยู่

กระโดดเชือก

เยี่ยเม่ยใช้สายตาราวกับมองเด็กนักเรียนประถม มองไปที่ทั้งสองอย

บทที่ 180

บทที่180

จิวมั่วเหอเลิกคิ้ว “ดูท่าจั่วอี้อ๋องจะประเมินนางเอาไว้สูงมาก”

เซียวชินไม่ปิดบังความชื่นชมเลยแม้แต่นิด มองจิวมั่วเหอเอ่ยว่า “เชื่อว่าท่านก็รู้ ข้าอยู่ต้ามั่วสี่ปี ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน แต่ศึกครั้งที่แล้ว ไม่เพียงแค่พ่ายแพ้ ทั้งยังแพ้อย่างหมดรูป ไม่เช่นนั้นท่านก็ไม่มีโอ