บทที่196

ผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่ยังไม่เอ่ยออกมาตรงๆ

เยี่ยเม่ยปรายตามองเขาทีหนึ่ง ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แต่ว่าอะไร”

ผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่อธิบาย “แต่ว่าเขาคิดชิงอำนาจ ก็ไม่ง่ายปานนั้น จั่วอี้อ๋องแห่งต้ามั่วพ่ายศึกให้กับเจ้า อำนาจทางทหารในมือเขาถูกตระกูลจิวมั่วแย่งชิงไป ถึงแม้หล

บทที่197

“อย่างนั้นหรือ”

ไม่รอให้จิ่วหุนเอ่ยปาก เยี่ยเม่ยก็ชิงเอ่ยก่อนแล้ว

หลินซูเหย่าฟัง ใจเต้นตึกตักในบัดดล หันกลับไปมองเยี่ยเม่ย เสี้ยวนาทีนั้นนางตกใจจนหน้าซีดขาว นางย่อมรู้ว่าอารมณ์ของเยี่ยเม่ยไม่ดีเป็นอย่างมาก เรื่องที่ตนถูกตบหน้ายังอยู่ในสมอง ความรู้สึกเจ็บยังไม่เลือนห

บทที่198

เมื่อเขาเอ่ยออกมา เป่ยเฉินอี้สายตาวาวโรจน์

เขาจ้องเป่ยเฉินเสียเยี่ยน เอ่ยปากเสียงเย็นเยียบ “เจ้ารู้ว่าราชครูตายด้วยน้ำมือข้าหรือ”

“ไม่ผิด” เป่ยเฉินเสียเยี่ยนพยักหน้า ค่อยๆ ตอบ “เยี่ยนคิดจะลงมือกับเขา กลับถูกเสด็จอาชิงตัดหน้าไปก่อน แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เยี่ยนก็ยังคง