ตอน 18
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่18
“หืม…”
เหล่าขุนนางที่ชมอยู่ทั้งหลายต่างแสดงออกว่าอึ้งทึ่งไปหมดแล้ว พวกเขาต่างหลงคิดว่าชั่วชีวิตจะไม่ได้เห็นองค์ชายสี่คุกเข่าเสียอีก
คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะยอมคุกเข่าลงเพื่อแต่งงานกับเยี่ยเม่ย
เสน่ห์ของแม่นางเยี่ยเม่ยมากเกินไปหน่อยแล้วกระมัง!
ใน
ตอน 19
บทที่19
พูดจบแล้ว นางหันไปมองหลุมใหญ่ที่ซือถูเฉียงตกอยู่
ภายใต้สายตาไม่อยากเชื่อ กังวลใจและตกใจในสถานการณ์เบื้องหน้าของขุนนางบุ๋น นางปลอบเสียงเย็นชา “ไม่ต้องกลัว ข้าอ่อนโยนมากแล้ว ไม่ตายหรอก”
ทุกคน “…”อ่อนโยนมาก?
อ่อนโยนคือการโยนคนห่างออกไปห้าเมตร กระแทกจนเกิดหลุม
ตอน 20
บทที่20
ฮ่องเต้ “…”
พระองค์รู้สึกว่าวันนี้ช่างโชคร้ายนัก !
เสินเซ่อเทียนมอบของหมั้นหมายให้เยี่ยเม่ย ไฉนพระองค์ถึงไม่รู้เรื่องเลย ทำไมถึงไม่มีใครบอกพระองค์ ยามนี้พระองค์คิดเอามีดแทงเยี่ยเม่ยสักทีหนึ่งด้วยซ้ำแล้ว
ตอนนี้พระองค์เริ่มเข้าใจวังหลังของตนขึ้นมาบ้างแล้ว เพื่อแย่งชิงความโปรดปรานลง