บทที่ 113

บทที่113

เป่ยเฉินเสียงสีหน้าเขียวคล้ำ “เป่ยเฉินเสียเยี่ยน เป็นเพราะข้าลงมือกับเยี่ยเม่ยไม่ใช่หรือไง คนของข้ายังไม่ได้แตะต้องนางเลยด้วยซ้ำ ทั้งยังตายไปสอง ไฉนเจ้าถึงไม่ยอมจบสักที”

ยังบอกว่าเป็นพี่น้องกับเขา เป็นพี่น้องประสาอะไรกัน เพราะเหตุใดต้องเอ่ยว่าวาจาเหลวไหลเหมือนเป็นจร

บทที่ 113

ตอนที่ 113 ดึงดันช่วยเป่ยเฉินเสียเยี่ยนแก้ตัว

ยามนี้แม่ทัพหลี่หัวใจหดเกร็ง

คนทั้งหมดวิ่งมาที่นี่ พูดอย่างเปิดเผยก็คือมาร้องเรียนองค์ชายสี่ ยามนี้เห็นผลลัพธ์ของการร้องเรียนองค์ชายสี่ที่มีต่อตระกูลเสนาบดี เป็นเช่นนี้…

ฮองเฮาเป็นถึงมารดาของแผ่นดิน มาช่

บทที่ 114

บทที่114