ตอน 155
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 112
ตอนที่ 112 เนรเทศหรือประหาร
ใครล้วนคิดไม่ถึงว่า ลงมืออยู่ครึ่งค่อนวัน ผลสุดท้ายกลับเป็นเช่นนี้
เสนาบดีไม่เอ่ยมากความ รีบคุกเข่ากลางโถง “ฝ่าบาท ขอให้พระองค์โปรดไตร่ตรองด้วย เฟิงเอ๋อเป็นคนที่ตระกูลซือถูให้ความสำคัญที่สุดในรุ่นนี้ ทั้งเป็นความหวังของตระกูลซือถู ข
ตอน 156
บทที่ 113
บทที่113
เป่ยเฉินเสียงสีหน้าเขียวคล้ำ “เป่ยเฉินเสียเยี่ยน เป็นเพราะข้าลงมือกับเยี่ยเม่ยไม่ใช่หรือไง คนของข้ายังไม่ได้แตะต้องนางเลยด้วยซ้ำ ทั้งยังตายไปสอง ไฉนเจ้าถึงไม่ยอมจบสักที”
ยังบอกว่าเป็นพี่น้องกับเขา เป็นพี่น้องประสาอะไรกัน เพราะเหตุใดต้องเอ่ยว่าวาจาเหลวไหลเหมือนเป็นจร
ตอน 157
บทที่ 113
ตอนที่ 113 ดึงดันช่วยเป่ยเฉินเสียเยี่ยนแก้ตัว
ยามนี้แม่ทัพหลี่หัวใจหดเกร็ง
คนทั้งหมดวิ่งมาที่นี่ พูดอย่างเปิดเผยก็คือมาร้องเรียนองค์ชายสี่ ยามนี้เห็นผลลัพธ์ของการร้องเรียนองค์ชายสี่ที่มีต่อตระกูลเสนาบดี เป็นเช่นนี้…
ฮองเฮาเป็นถึงมารดาของแผ่นดิน มาช่