ตอน 15
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
ตอนที่ 15 เป่ยเฉินอี้ช่วยเจ้าได้ เยี่ยนก็ช่วยเจ้าได้
เยี่ยเม่ยใจเต้นตึกตัก พลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง
นางมองเป่ยเฉินเสียเยี่ยน ดึงมือเขาบนบ่านางออกช้าๆ “ดังนั้นเล่า ท่านอยากพูดอะไรกันแน่ จงเจิ้งซีคือใคร ข้าไม่รู้จักด้วยซ้ำ!”
“ไม่รู้จักหรือ” ดวงตาคู่ร้ายของเขาแฝงแววขบขัน เขาปัดปอยผมของน
ตอน 16
บทที่16
ครั้นเอ่ยมาถึงตอนนี้
เป่ยเฉินเสียเยี่ยนที่เงียบอยู่นานก็กลับเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งว่า “หวังว่าท่านกับเป่ยเฉินอี้จะรู้จักประมาณตน รู้ว่าพวกท่านต่างก็แก่แล้ว ไม่เหมาะสมกับนาง”
คนทั้งหมด “…?”
ในบรรดาบุรุษที่ดำรงตำแหน่งขุนนางชั้นสูงทั้งหลาย เกรงว่าต่อให้แต่งงาน
ตอน 17
บทที่17
ขุนนางบุ๋นผู้นั้นหันหน้ากลับไปมองแม่นางชุดเหลือง
เรียวคิ้วขมวดแน่น เตือนเสียงเบาว่า “ท่านหญิง ท่านมีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน ใจเย็นเข้าไว้พ่ะย่ะค่ะ”
ท่านหญิงผู้มาจากวังหลวง เพิ่งเดินทางถึงเมืองชายแดนไม่นาน เป็นหลานสาวที่ฮองเฮาโปรดปรานมากที่สุด ยามนางเดินทางมา ฮองเฮามีราช