บทที่ 102

บทที่102

เยี่ยเม่ยหัวใจเต้นตึกตักมองจิ่วหุน นางขมวดคิ้วแน่น กล่าวเสียงเย็นชา “ข้าชอบเจ้า”

ชอบเหมือนกับน้องชายเช่นนั้น

จิ่วหุนคงเข้าใจความหมายของนางสินะ?

นางเอ่ยประโยคนี้ออกมา สายตาจิ่วหุนพลันวาวโรจน์ คนทั้งคนอารมณ์ดีขึ้นมาก

จากนั้นเขาก็ก้มหน้

บทที่ 102

ตอนที่ 102 เจ้าจิ้งจอกจอมล่อลวงเป่ยเฉิน ออกมาให้ข้าสับซะ (5)

“เขา…” หลังจากฮ่องเต้ฟังถึงตรงนี้ แทบจะโมโหจนสลบไป

พระองค์ลุกขึ้นด้วยโทสะอีกครั้ง ในขณะที่ลุกขึ้นนั้น พระองค์กลับทรุดลงนั่งที่บัลลังก์อย่างแรงเมื่อเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าหากยังฟังข่าวที่กระตุ้นโทสะม

บทที่ 103

บทที่103

ฮองเฮาตรัสเช่นนี้ ยามนี้ซือถูจ้าวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เขาหน้าขรึมมองฮองเฮา ”หวังว่าท่านจะจดจำคำพูดของตัวเองในวันนี้ พวกเราเป็นพี่น้อง ข้าก็ไม่หวังจะผิดใจกันเพราะเรื่องแบบนี้”

ฮองเฮาฟังแล้ว ก็เตือนซือถูจ้าวบ้าง “หวังว่าท่านพี่จะเข้าใจชัดเจน หากท่านสนับสนุน