บทที่ 588

ตอนที่ 588 เวลาแกะของขวัญ

“ไม่มีของขวัญ ก็ต้องใช้อย่างอื่นมาชดเชยไงครับ”

“หืม?”

เวินเที๋ยนเที๋ยนเอียงหน้ามองเขาด้วยใบหน้าที่งงๆ

จี้จิ่งเชินยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

และไม่นาน รถก็ออกจากคฤหาสน์ มายังปราสาทที่อยู่ตรงชานเมือง

รถจอดลงแล้ว เวินเที๋ยนเที๋ยนกำลังเตรียมที่จะลงรถ ประตูรถก็ถูกจี้จิ

บทที่ 589

ตอนที่ 589 ความสุขที่เป็นของตัวเอง

แสงจันทร์ค่อยๆหมดลง รอจนอรุณเบิกฟ้าทางฝั่งทิศตะวันออก จี้จิ่งเชินก็ตื่นขึ้นมา

เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้ว รูม่านตาก็ค่อยๆชัดเจนขึ้น

ตื่นมาสิ่งที่เห็นเป็นสิ่งแรกก็คือท่าทางของเวินเที๋ยนเที๋ยนที่ปรากฏอยู่ในสายตา

หางตายังคงมีรอยน้ำตาที่ยังแห้งไปไม่หมดอยู่เล็กน้อย

บทที่ 590

ตอนที่ 590 เด็กดื้อ

ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น เดิมทีเวินหมิงเฮ่าที่กำลังเล่นลูกบอลอยู่ข้างๆนั้นกลับวิ่งเข้ามาในเวลานี้ แล้วกอดเหยาเย้นเอาไว้ พลางเงยหน้าขึ้นมามองอย่างเฝ้ารอ

“แม่ เมื่อไหร่เราจะกลับบ้านกันฮะ?”

ได้ยินแล้ว เหยาเย้นถึงกับอึ้งไปพักหนึ่ง

หมิงเฮ่ายังเด็ก ราวกับว่าไม่รู้เรื่องราวที่เ