ตอนที่ 413 มีผมก็เพียงพอแล้ว

ได้ยินจี้ยี่หยัน จู่ๆสารภาพผิดอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้ พวกเขาต่างตกตะลึง

จากนั้น ตำรวจคนหนึ่งก็พูด：“พวกคุณสองคนไม่ได้รับอนุญาตให้ขยับ พวกเราจะเข้าไปเดี๋ยวนี้！”

พูดจบ พวกเขาก็เคลื่อนไหว

ส่วนตอนนี้ที่อยู่ริมท่าเรือ สีหน้าจี้ยี่หยันยิ่งภูมิใจ

เขามองจี้จิ่งเชินแล้วพูดเบาๆ：“เป็

ตอนที่ 414 แต่พวกเขาก็เคยรักกัน

เวินเที๋ยนเที๋ยนมองจี้จิ่งเชินที่จู่เข้ามาใกล้ แอบรู้สึกถึงสายตาที่เขามองตัวเองก็รู้สึกเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ยังไม่ทันรอให้เธอมองอย่างชัดเจน ฝ่ายตรงข้ามก็เข้ามา ย้ายสายตาของตัวเอง แล้วมองไปที่รถที่กำลังขับไปตรงหน้า

รถเคลื่อนตัวช้าๆ ค่อยๆเข้าไปใกล้ขอบหน้าผา

จี้จิ่งเชินมองเ

ตอนที่ 415 คุณไปเถอะ

พ่อบ้านกับจงหลีรีบเข้ามา ประคองคนสองคนที่อยู่ด้านล่างขึ้นไปที่รถ รีบไปโรงพยาบาล

เวินเที๋ยนเที๋ยนกอดไหล่จี้จิ่งเชินอย่างกังวล ไม่ยอมไปไหน ยื่นมือไปลูบแก้มเขาเบาๆ พร้อมกับพึมพำกับตัวเอง

“จะต้องไม่เป็นไร”

เธอพูดเสียงเบาไปอีกหลายรอบ ตรวจดูร่างกายจี้จิ่งเชิน เห็นว่าไม่มีแผล ก็พูดอีกค