ตอนที่ 412 เป็นผมที่ปล่อยเอง

ผ่านไปสักพัก จี้ยี่หยันจึงได้สติ

“ไม่มีทาง！”

เขามองท่าทางของจี้จิ่งเชินตอนนี้ แล้วก็วางใจ

ทำเสียงฮึดฮัดในลำคอ

“คุณดูสภาพคุณตอนนี้ ยืนก็ยังยืนไม่ได้ ตัวเองยังช่วยไม่ได้ ยังบอกจะช่วยเวินเที๋ยนเที๋ยนอีก เป็นคนโง่ฝันลมๆแล้งๆจริงเลย！”

พูดจบ เขาก็ยิ้มออกมา ด่าว่า：“ไสหัวไป！”

จี

ตอนที่ 413 มีผมก็เพียงพอแล้ว

ได้ยินจี้ยี่หยัน จู่ๆสารภาพผิดอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้ พวกเขาต่างตกตะลึง

จากนั้น ตำรวจคนหนึ่งก็พูด：“พวกคุณสองคนไม่ได้รับอนุญาตให้ขยับ พวกเราจะเข้าไปเดี๋ยวนี้！”

พูดจบ พวกเขาก็เคลื่อนไหว

ส่วนตอนนี้ที่อยู่ริมท่าเรือ สีหน้าจี้ยี่หยันยิ่งภูมิใจ

เขามองจี้จิ่งเชินแล้วพูดเบาๆ：“เป็

ตอนที่ 414 แต่พวกเขาก็เคยรักกัน

เวินเที๋ยนเที๋ยนมองจี้จิ่งเชินที่จู่เข้ามาใกล้ แอบรู้สึกถึงสายตาที่เขามองตัวเองก็รู้สึกเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ยังไม่ทันรอให้เธอมองอย่างชัดเจน ฝ่ายตรงข้ามก็เข้ามา ย้ายสายตาของตัวเอง แล้วมองไปที่รถที่กำลังขับไปตรงหน้า

รถเคลื่อนตัวช้าๆ ค่อยๆเข้าไปใกล้ขอบหน้าผา

จี้จิ่งเชินมองเ