บทที่ 391

ตอนที่ 391 หึงเหรอ

จี้จิ่งเชินแสดงออกมาด้วยท่าทีของนักธุรกิจ น้ำเสียงของเขามีความห่างเหินเล็กน้อย

เวินเที๋ยนเที๋ยนจึงต้องจริงจังขึ้นมาทันที

“สัญญาถูกร่างขึ้นมาแล้วนะคะ อีกไม่กี่วันก็สามารถเริ่มทำสัญญาได้แล้วค่ะ”

ทั้งสองคนทานข้าวเช้าเสร็จ โดยไม่ได้คุยกัน จี้จิ่งเชินก็เห็นว่าเวินเที๋ยนเที๋ย

บทที่ 392

ตอนที่ 392 นี่คุณกำลังเขินอย่างนั้นเหรอ

จี้จิ่งเชินกำลังอยู่ในห้องหนังสือ ภาพเมื่อสักครู่ที่เวินเที๋ยนเที๋ยนและจงหลีนั่งอยู่ด้วยกันปรากฏขึ้นมาในหัวไม่หยุด ราวกับไม่สามารถบังคับได้

ยิ่งไม่อยากสนใจ ก็ยิ่งปรากฏขึ้นมาไม่หยุด และดึงความสนใจของเขาไปจนหมด

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆก็มีคนเปิดประตูห้องหนั

บทที่ 393

ตอนที่ 393 กลายเป็นคนโลภอย่างนั้นเหรอ

จงหลีมองไปที่จี้จิ่งเชิน จนสุดท้ายก็รวบรวมความกล้าได้

“ประธานจี้ครับ ท่านอย่ามองคุณเวินเป็นคนใช้ได้ไหมครับ……”

“หมายความว่ายังไง?”

จี้จิ่งเชินยกคิ้วสูงขึ้น “ฉันพูดเมื่อไหร่…..”

เขาเพิ่งจะพูดได้ครึ่งประโยค อยู่ๆก็นึกคำพูดของตัวเองที่ใช้พูดกับเวินเที๋ยนเ