บทที่ 392

ตอนที่ 392 นี่คุณกำลังเขินอย่างนั้นเหรอ

จี้จิ่งเชินกำลังอยู่ในห้องหนังสือ ภาพเมื่อสักครู่ที่เวินเที๋ยนเที๋ยนและจงหลีนั่งอยู่ด้วยกันปรากฏขึ้นมาในหัวไม่หยุด ราวกับไม่สามารถบังคับได้

ยิ่งไม่อยากสนใจ ก็ยิ่งปรากฏขึ้นมาไม่หยุด และดึงความสนใจของเขาไปจนหมด

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆก็มีคนเปิดประตูห้องหนั

บทที่ 393

ตอนที่ 393 กลายเป็นคนโลภอย่างนั้นเหรอ

จงหลีมองไปที่จี้จิ่งเชิน จนสุดท้ายก็รวบรวมความกล้าได้

“ประธานจี้ครับ ท่านอย่ามองคุณเวินเป็นคนใช้ได้ไหมครับ……”

“หมายความว่ายังไง?”

จี้จิ่งเชินยกคิ้วสูงขึ้น “ฉันพูดเมื่อไหร่…..”

เขาเพิ่งจะพูดได้ครึ่งประโยค อยู่ๆก็นึกคำพูดของตัวเองที่ใช้พูดกับเวินเที๋ยนเ

บทที่ 394

ตอนที่ 394 เพราะว่าอิจฉา

หลวนจื่อเดินเข้าไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น เพื่อเข้าใกล้จี้จิ่งเชิน และสังเกตท่าทางของเขาในระยะใกล้

จี้จิ่งเชินมองดูพวกเขา ด้วยท่าทีที่ห่างเหิน

“พวกคุณเป็นใคร?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั้งสองคนก็อึ้งทันที

“ก็ฉัน หลวนจื่อไง” หลวนจื่อยื่นมือออกไปดึงหมินอันเกอขึ้นมาข้า