ตอนที่ 390 ของเล่นอะไรกัน

จี้จิ่งเชินอึ้งไป สีหน้ายุ่งขึ้นยิ่งกว่าเดิม

“ออกไปเถอะ”

พ่อบ้านเอารถเข็นคันที่พังอยู่ในห้องออกมา

“ผมจะหาคนซ่อมให้นะครับ”

จี้จิ่งเชินมองดูท่าทางของเขา กังวลว่าเขาจะทำอะไรกับรถเข็นของเขาอีก

แต่กำลังจะพูดออกมานั้น กลับหยุดลงไปอีก

ต่อให้จะไม่ให้พ่อบ้านเอาไปทำ เขาจะทำอย่างไรได้

ตอนที่ 391 หึงเหรอ

จี้จิ่งเชินแสดงออกมาด้วยท่าทีของนักธุรกิจ น้ำเสียงของเขามีความห่างเหินเล็กน้อย

เวินเที๋ยนเที๋ยนจึงต้องจริงจังขึ้นมาทันที

“สัญญาถูกร่างขึ้นมาแล้วนะคะ อีกไม่กี่วันก็สามารถเริ่มทำสัญญาได้แล้วค่ะ”

ทั้งสองคนทานข้าวเช้าเสร็จ โดยไม่ได้คุยกัน จี้จิ่งเชินก็เห็นว่าเวินเที๋ยนเที๋ยนยังคงนั่งอ

ตอนที่ 392 นี่คุณกำลังเขินอย่างนั้นเหรอ

จี้จิ่งเชินกำลังอยู่ในห้องหนังสือ ภาพเมื่อสักครู่ที่เวินเที๋ยนเที๋ยนและจงหลีนั่งอยู่ด้วยกันปรากฏขึ้นมาในหัวไม่หยุด ราวกับไม่สามารถบังคับได้

ยิ่งไม่อยากสนใจ ก็ยิ่งปรากฏขึ้นมาไม่หยุด และดึงความสนใจของเขาไปจนหมด

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆก็มีคนเปิดประตูห้องหนังสือเข้ามา