บทที่ 390

ตอนที่ 390 ของเล่นอะไรกัน

จี้จิ่งเชินอึ้งไป สีหน้ายุ่งขึ้นยิ่งกว่าเดิม

“ออกไปเถอะ”

พ่อบ้านเอารถเข็นคันที่พังอยู่ในห้องออกมา

“ผมจะหาคนซ่อมให้นะครับ”

จี้จิ่งเชินมองดูท่าทางของเขา กังวลว่าเขาจะทำอะไรกับรถเข็นของเขาอีก

แต่กำลังจะพูดออกมานั้น กลับหยุดลงไปอีก

ต่อให้จะไม่ให้พ่อบ้านเอาไปทำ เขาจะท

บทที่ 391

ตอนที่ 391 หึงเหรอ

จี้จิ่งเชินแสดงออกมาด้วยท่าทีของนักธุรกิจ น้ำเสียงของเขามีความห่างเหินเล็กน้อย

เวินเที๋ยนเที๋ยนจึงต้องจริงจังขึ้นมาทันที

“สัญญาถูกร่างขึ้นมาแล้วนะคะ อีกไม่กี่วันก็สามารถเริ่มทำสัญญาได้แล้วค่ะ”

ทั้งสองคนทานข้าวเช้าเสร็จ โดยไม่ได้คุยกัน จี้จิ่งเชินก็เห็นว่าเวินเที๋ยนเที๋ย

บทที่ 392

ตอนที่ 392 นี่คุณกำลังเขินอย่างนั้นเหรอ

จี้จิ่งเชินกำลังอยู่ในห้องหนังสือ ภาพเมื่อสักครู่ที่เวินเที๋ยนเที๋ยนและจงหลีนั่งอยู่ด้วยกันปรากฏขึ้นมาในหัวไม่หยุด ราวกับไม่สามารถบังคับได้

ยิ่งไม่อยากสนใจ ก็ยิ่งปรากฏขึ้นมาไม่หยุด และดึงความสนใจของเขาไปจนหมด

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆก็มีคนเปิดประตูห้องหนั