บทที่ 385

ตอนที่ 385 ของที่เด็กๆชอบ

เวินเที๋ยนเที๋ยนรีบถอยกลับออกไป

เธอยืนอยู่ตรงด้านนอกรถ มองจี้จิ่งเชิน แล้วยิ้มออกมาอย่างพอใจ และดูมีชีวิตชีวาขึ้น

เขาขมวดคิ้วขึ้น แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างมุ่งมั่น : “ผมรับปากคุณ”

เวินเที๋ยนเที๋ยนตกตะลึงไปพักหนึ่ง แล้วมองเขาด้วยความสงสัย

จี้จิ่งเชินขมวดคิ้วขึ้น ราวกับว

บทที่ 386

ตอนที่ 386 ทำไมถึงชักมือกลับไป

“ประภาคาร….” เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดออกมาเบาๆ

จี้จิ่งเชินหันกลับมา เขาได้ยินไม่ชัด

“อะไรนะ?”

“มันคือประภาคารค่ะ”

เธอกำมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่น แล้วเดินไปด้านหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่นเป็นอย่างมาก

“ชาวประมงที่ทะเล กลัวว่าลูกเรือของพวกเขาจะหาทางกลับบ้านตอนดึ

บทที่ 387

ตอนที่ 387 ดอกไม้น่ารัก

เวินเที๋ยนเที๋ยนก็ไม่รู้ตัวกับแผนการของพวกเขา

เดิมทีวันนี้เธอมีแผนที่จะพาจี้จิ่งเชินไปดูที่บริษัท ตอนนี้ได้ยินพ่อบ้านเสนอขึ้นมาแบบนั้นแล้ว จึงพยักหน้าลง

คฤหาสน์นี้สำหรับเธอกับจี้จิ่งเชินนั้นมีความทรงจำที่ไม่เหมือนกัน ถ้าหากทุกคนช่วยกัน บางทีก็อาจจะมีการช่วยเหลือใหม