ตอนที่ 386 ทำไมถึงชักมือกลับไป

“ประภาคาร….” เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดออกมาเบาๆ

จี้จิ่งเชินหันกลับมา เขาได้ยินไม่ชัด

“อะไรนะ?”

“มันคือประภาคารค่ะ”

เธอกำมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่น แล้วเดินไปด้านหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่นเป็นอย่างมาก

“ชาวประมงที่ทะเล กลัวว่าลูกเรือของพวกเขาจะหาทางกลับบ้านตอนดึกๆไม่เจอ จึ

ตอนที่ 387 ดอกไม้น่ารัก

เวินเที๋ยนเที๋ยนก็ไม่รู้ตัวกับแผนการของพวกเขา

เดิมทีวันนี้เธอมีแผนที่จะพาจี้จิ่งเชินไปดูที่บริษัท ตอนนี้ได้ยินพ่อบ้านเสนอขึ้นมาแบบนั้นแล้ว จึงพยักหน้าลง

คฤหาสน์นี้สำหรับเธอกับจี้จิ่งเชินนั้นมีความทรงจำที่ไม่เหมือนกัน ถ้าหากทุกคนช่วยกัน บางทีก็อาจจะมีการช่วยเหลือใหม่ๆขึ้นมา

พ่

ตอนที่ 388 คุณผู้ชายบังคับผม

“คุณให้อันนี้กับผมหรือ?”

นี่มันไม่ใช่ของเล่นของเด็กผู้หญิงหรอกใช่ไหม?

เวินเที๋ยนเที๋ยนพยักหน้า

มองดูสีหน้าของจี้จิ่งเชิน กลับรู้สึกว่าตัวเองดูวู่วามไปอยู่บ้าง

เธอยื่นมือออกมา เพื่อจะเอาดอกไม้ดอกเล็กนั้นกลับคืนมา

แล้วจู่ๆประตูห้องหนังสือก็ถูกเปิดออก เวินเที๋ยนเที๋ยนจึงคว้