บทที่ 384

ตอนที่ 384 จะต้องไปทำร้ายใครเอาไว้อย่างแน่นอน

เดินรอบคฤหาสน์ทั้งด้านและด้านนอกแล้ว แต่กลับไม่ได้อะไรเลย จนกระทั่งหมอจางมาถึง

เขามองจี้จิ่งเชินอยู่ไกลๆ สีหน้าซีดเผือดขึ้นมาทันทีในเวลานั้น

“คุณจี้!”

เขาร้องเรียกออกมาอย่างร้อนรน สายตามองไปยังขาทั้งสองข้างของเขา แล้วยิ่งรู้สึกตกตะลึงมากขึ้นกว

บทที่ 385

ตอนที่ 385 ของที่เด็กๆชอบ

เวินเที๋ยนเที๋ยนรีบถอยกลับออกไป

เธอยืนอยู่ตรงด้านนอกรถ มองจี้จิ่งเชิน แล้วยิ้มออกมาอย่างพอใจ และดูมีชีวิตชีวาขึ้น

เขาขมวดคิ้วขึ้น แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างมุ่งมั่น : “ผมรับปากคุณ”

เวินเที๋ยนเที๋ยนตกตะลึงไปพักหนึ่ง แล้วมองเขาด้วยความสงสัย

จี้จิ่งเชินขมวดคิ้วขึ้น ราวกับว

บทที่ 386

ตอนที่ 386 ทำไมถึงชักมือกลับไป

“ประภาคาร….” เวินเที๋ยนเที๋ยนพูดออกมาเบาๆ

จี้จิ่งเชินหันกลับมา เขาได้ยินไม่ชัด

“อะไรนะ?”

“มันคือประภาคารค่ะ”

เธอกำมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่น แล้วเดินไปด้านหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่นเป็นอย่างมาก

“ชาวประมงที่ทะเล กลัวว่าลูกเรือของพวกเขาจะหาทางกลับบ้านตอนดึ