บทที่ 227

แค่สำหรับเธอ

งานเลี้ยงหลังจากนี้ ยังมีงานเต้นรำ หลังจากผ่านงานประมูลที่เคร่งเครียดแล้ว บรรยาศกลายเป็นดีงาม มีสีสัน ปั้นหยาโกรธจนไปหลบอยู่ที่ห้องรับแขก ทิวไม่สนจริงๆว่าต้องเสียเงินเท่าไหร่ เขาก็จะซื้อสร้อยเส้นนั้นให้ได้ เพื่อนานา นั่นคือสร้อยของแม่ ทำไมนานาถึงอยากได้ล่ะ?

แปดสิบล้าน แพงม

บทที่ 228

ยอมรับพ่อกับแม่

นานาเจ็บในใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาด่าเธอ และด่าพ่อแม่เธอด้วย ถึงเธอจะทนได้ เธอพอเจอคำนี้แล้ว เธอทนไม่ได้

เธอเปิดประตูเข้าไป พูดกับปั้นหยา “พูดจาให้เกียรติกันหน่อย เธอเป็นคุณหนูตระกูลพลาธร ไม่มีใครแย่งกับเธอ เธอยังไม่พอใจอีกหรอ? ”

ปั้นหยาไม่คิดว่านานาจะแอบฟัง เธอยิ้ม

บทที่ 229

เรียกชื่อไปแล้ว

คุณหญิงโรสจับมือของนานาไว้ตลอดเวลา ไม่ยอมปล่อยเลย เขาก็ได้แต่มองดูลูกสาวคนเล็กของเขา แต่ในสายตามีแต่ความรู้สึกผิด ทำไมตอนนั้นเขาถึงคิดว่าลูกคนนี้ไม่สามารถช่วยได้แล้ว?

แล้วต่อจากนั้นเขามีชีวิตอยู่ได้ไง ตอนที่เธอยังเป็นทารก ตกลงได้รับบาปกรรมอะไรกันแน่? คุณหญิงโรสกลับไปคิด