ตอนที่ 62

ลั่วมั่นขมวดคิ้ว ฟังดูแล้ว เรื่องที่เฟิงเฉินพูดไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่เธอต้องการถาม

แต่ในเมื่อเฟิงเฉินเอ่ยถึงเรื่องนี้ นั่นก็หมายความว่าเรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับนิสัยที่เปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ของเล่อสวี้เมื่อสองปีก่อนเป็นอย่างมาก

ต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ยาวมาก แม้ว่าเฟิงเฉินจะอธิบาย

ตอนที่ 63

เข้าสู่ยามราตรี ดวงจันทร์กระจ่างชัด แสงดาวน้อยนิด

ลั่วมั่นที่ผมเปียกชื้นอยู่นั่งดูเอกสารอยู่บนโซฟา บนหน้าตักมีโน้ตบุ๊กสีทองเครื่องเล็กๆเครื่องหนึ่ง เคาะแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดก๊อกแก๊กเป็นบางครั้งคราว ไม่ได้สังเกตเห็นว่าใครบางคนผลักประตูเข้ามา

เสียง “แกร๊ก” ดังขึ้น ประตูห้องลงกลอน

ลั่วมั่นหันหน้

ตอนที่ 64

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอ่อนๆยามเช้าส่องเข้ามาในห้องนอน

ลั่วมั่นยกแขนขึ้นบังดวงตาของตัวเอง แต่แสงก็ยังลอดผ่านเข้ามาได้อยู่ดี เธอพลิกตัวอย่างรำคาญเล็กน้อย มือลูบถูกบางสิ่งที่เต็มไม้เต็มมือ ความรู้สึกที่ได้จากการสัมผัสผ่านมือนั้นไม่เลวเลย

เธอรู้สึกถึงอะไรบางอย่างได้โดยสัญชาตญาณ จึงไม่กล้าลืมตา เพ