บทที่ 27

ตอนที่ 27

คนรับใช้จิตใจสั่นไหว จึงไม่พูดประโยคครึ่งหลังต่อมา แล้วค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกไป ราวกับล้มเลิกแผนที่จะบังคับให้ลั่วมั่นกินยา

“กลับมา”

ลั่วมั่นหยิบถ้วยยาและดื่มจนหมด จากนั้นกระแทกถ้วยยาลงกับถาดจนเกิดเสียงดัง

“คุณไปรายงานเจ้านายได้”

เสียงเย็นชา แต่สัมผัสอารมณ์ไม่ได้

คนรับใช้ไม่กล้ามอง

บทที่ 28

ตอนที่ 28

“…….”

ตอนที่ประชุมใกล้เสร็จสิ้น ลั่วมั่นอ้างว่ารับโทรศัพท์ จึงออกจากห้องประชุมไป

พอเธอออกไป คนในแผนกขายสินค้าเริ่มซุบซิบนินทา

“เธอฟังเข้าใจเรื่องที่พวกเรากำลังถกเถียงกันเรื่องอะไร? ฉันเห็นเธอใจลอยตลอดเวลา”

“เป็นเพราะความสามารถในการทำงานของผู้อำนวยการซ้ง จึงมอบหมายงานต่างๆ ให้ผู้อ

บทที่ 29

ตอนที่ 29

หลังจากที่บริกรออกไป ในห้องพิเศษเหลืออยู่เพียงพวกเขาสองคน ลั่วมั่นพูดอย่างตรงไปตรงมา “ฉันมานั่งดูแล้ว บริษัทของคุณทำงานร่วมกับบริษัทของพวกเรามาห้าปีแล้ว ไม่รู้ว่าประธานหวังรู้สึกอย่างไรกับบริษัทของพวกเรา?”

“บริษัทH.Y.เหรอ แน่นอนว่ามันเป็นแบรนด์สินค้าที่โด่งดัง การร่วมงานทำให้มีคว