ตอนที่ 242

ปฏิกิริยาแรกของลั่วมั่นคือการโทรศัพท์ แต่จะโทรหาใคร?

รถพยาบาล? สถานีตำรวจ? หรือเฟิงเฉิน?

ตอนที่กำลังกดหมายเลขโทรศัพท์อยู่นั่น ประตูห้องดอกไม้มีเสียงดัง ปัง ดังขึ้นกะทันหัน กระถางดอกไม้แตกกระจายบนพื้น เศษขยะและโคลนกระเด็นเต็มพื้น

คนใช้คนนั้นกรีดร้องและวิ่งหนีไป

โอเค ตอนนี้มีคนไปบอกสถานีตำร

ตอนที่ 243

“อธิบายหลักฐานโดยละเอียดหน่อย”

“สีขาว ไม่มีลาย ผ้าไหมจริง จากการตรวจสอบเป็นแขนเสื้อของผู้หญิงวัยทำงานอายุ20-30ปี”

ลูกน้องรายงาน ทำให้สายตาของตำรวจตกลงมาอยู่ที่ข้อมือขาวของผู้หญิงตรงหน้า รอยแดงรอบข้อมือที่เห็นได้ชัดทำให้สายตาเขาเย็นชาขึ้นมา

ลั่วมั่นโดนเขามองจนไม่เป็นตัวเอง ในใจหนักอึ้ง รีบ

ตอนที่ 244

ประตูห้องสอบปากคำ ‘ปัง’ เสียงใช้แรงดังขึ้น ตำรวจหนุ่มถือสมุดบันทึกเดินตามฟางฉงเม่าออกมา “การบันทึกปากคำของคนในตระกูลเฟิงใกล้เสร็จแล้ว เฟิงเซิ่งคุณชายรองบอกว่าไม่นานมานี้ลั่วมั่นมีปากเสียงกับลู่จิ่งจู”

“ปากเสียง?” ฟางฉงเม่าหยุดเดินและหันกลับไปถาม “เรื่องอะไร?”

“เพราะหลายปีมานี้ลู่จิ่งจูสั่