ตอนที่ 241

เมื่อลั่วมั่นขับรถไปถึงคฤหาสน์เฟิงฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะฝนตกหรือไง ยามรักษาประตูของคฤหาสน์เฟิงถึงไม่เห็นเงาเลย ลั่วมั่นเดินตามทางหินกรวดอย่างระมัดระวัง ยังหลบโคลนไม่ได้อีกทำเปื้อนนิดหน่อย

ระหว่างเดินผ่านสวนดอกไม้เห็นคนใช้คนหนึ่งสวมเสื้อกันฝนยุ่งอยู่กับการย้ายดอกไม้เข้าไปในห้อง ด

ตอนที่ 242

ปฏิกิริยาแรกของลั่วมั่นคือการโทรศัพท์ แต่จะโทรหาใคร?

รถพยาบาล? สถานีตำรวจ? หรือเฟิงเฉิน?

ตอนที่กำลังกดหมายเลขโทรศัพท์อยู่นั่น ประตูห้องดอกไม้มีเสียงดัง ปัง ดังขึ้นกะทันหัน กระถางดอกไม้แตกกระจายบนพื้น เศษขยะและโคลนกระเด็นเต็มพื้น

คนใช้คนนั้นกรีดร้องและวิ่งหนีไป

โอเค ตอนนี้มีคนไปบอกสถานีตำร

ตอนที่ 243

“อธิบายหลักฐานโดยละเอียดหน่อย”

“สีขาว ไม่มีลาย ผ้าไหมจริง จากการตรวจสอบเป็นแขนเสื้อของผู้หญิงวัยทำงานอายุ20-30ปี”

ลูกน้องรายงาน ทำให้สายตาของตำรวจตกลงมาอยู่ที่ข้อมือขาวของผู้หญิงตรงหน้า รอยแดงรอบข้อมือที่เห็นได้ชัดทำให้สายตาเขาเย็นชาขึ้นมา

ลั่วมั่นโดนเขามองจนไม่เป็นตัวเอง ในใจหนักอึ้ง รีบ