บทที่102

อาคารกั๋วจี้ ชั้นบนสุด

ถังเฉานั่งดื่มกาแฟอย่างสบาย ของที่วางอยู่ตรงหน้าคือ ข้อมูลส่วนตัวของชายคนหนึ่ง

ก็คือจ้าวเชียนจูน

ก๊อกก๊อกก๊อก —-

ในเวลานี้ ประตูถูกเคาะเสียงดัง เจิงเทียนเสียงก็ผลักประตูเข้ามา

เขาจงใจชะลอฝีเท้าลง เขากลัวว่าเสียงรองเท้าหนังที่กระทบพื้นจะรบกวนความสงบในห้องทำงาน

“คุณถังผ

บทที่103

มองตามโจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย ยังมีโจวเหม่ยหลิงพวกเขาเดินยกเท้าสูงจากไปด้วยความมั่นใจ หลินเจิ้นสงใช้ก้นนั่งลงบนเก้าอี้ ด้วยสีหน้าที่จนปัญญา

ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ยิ่งรู้สึกหมดแรง หลินเจิ้นสงรีบมองไปทางถังเฉา ถาม “เสี่ยวเฉา ทำไมนายถึงกล้าคุยโม้ นี่ไม่ใช่ว่าจงใจให้พ่อหน้าแตกหรอ?”

ถังเฉาดื่มน้ำห

บทที่104

เครื่องบินลอยอยู่เหนือศีรษะ มีเงาดำขนาดใหญ่ปกคลุมท้องฟ้าและดวงอาทิตย์

ทันใดนั้นเงาก็หายไปและเครื่องบินก็บินไปทางสนามบินเมืองหมิงจู

ทุกคนตกตะลึง มีถังเฉาเพียงคนเดียวที่มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าของเขา

ตอนแรกโจวฉวนกั๋วช็อค หลังจากนั้นก็ได้สติ เบะปากแล้วคัดค้านว่า “ก็แค่เครื่องบินลำเดียว ดูสิทำให้พ