บทที่103

มองตามโจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย ยังมีโจวเหม่ยหลิงพวกเขาเดินยกเท้าสูงจากไปด้วยความมั่นใจ หลินเจิ้นสงใช้ก้นนั่งลงบนเก้าอี้ ด้วยสีหน้าที่จนปัญญา

ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ยิ่งรู้สึกหมดแรง หลินเจิ้นสงรีบมองไปทางถังเฉา ถาม “เสี่ยวเฉา ทำไมนายถึงกล้าคุยโม้ นี่ไม่ใช่ว่าจงใจให้พ่อหน้าแตกหรอ?”

ถังเฉาดื่มน้ำห

บทที่104

เครื่องบินลอยอยู่เหนือศีรษะ มีเงาดำขนาดใหญ่ปกคลุมท้องฟ้าและดวงอาทิตย์

ทันใดนั้นเงาก็หายไปและเครื่องบินก็บินไปทางสนามบินเมืองหมิงจู

ทุกคนตกตะลึง มีถังเฉาเพียงคนเดียวที่มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าของเขา

ตอนแรกโจวฉวนกั๋วช็อค หลังจากนั้นก็ได้สติ เบะปากแล้วคัดค้านว่า “ก็แค่เครื่องบินลำเดียว ดูสิทำให้พ

บทที่105

สำนักงานหนังสือพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ทุกแห่ง ต่างรายงานเหตุการณ์นี้ แน่นอนข่าวก็แพร่กระจายไปยังโทรศัพท์มือถือของโจวเหม่ยหยูนและหลินฉ่ายเวยด้วย

พวกเขาดูข่าวด้วยสีหน้าที่ตะลึงตกใจ ถูกคนที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ทำเอาช็อค

“โอ้พระเจ้า หนึ่งวันสามร้อยต่อหนึ่งคน คนงานหนึ่งแสนคน วันหนึ่งต้องใช้จ่ายสามสิบล้า