บทที่ 96

บทที่96

“พี่เฉินเหยาเกิดอะไรขึ้น……”

หลินฉ่ายเวยเห็นการเปลี่ยนไปของเฉินเหยา จึงรู้สึกใจหาย

หนี้สินห้าพันล้าน ตอนนี้โจวเฉินเหยาเป็นเพียงความหวังเดียวของพวกเขา ถ้าหากว่าเกิดอะไรขึ้น

จากนั้น โจวเฉินเหยาราวกับไม่ได้ยินคำพูดของหลินฉ่ายเวย สีหน้ายังคงขาวซีดราวกระดาษ มือกำมือถือแน่น ส่วนอีกมือก็ขย

บทที่ 97

บทที่97

สภาพของโจวฉวนกั๋วในตอนนี้ ทำให้โจวเฉินเหยาปวดใจนัก

บิดาผู้อ่อนโยนและปราดเปรื่อง ตอนนี้คลุ้มคลั่งราวกับคนบ้า ตะโกนโหวกเหวกอยู่ต่อหน้าเขา คนอื่นๆที่กำลังดูตระกูลโจวอยู่ รวมถึงบิดามารดาของเขาเอง ต่างก็หน้าซีดเผือด

“เฉินเหยา บอกแม่หน่อย ลูกไปล่วงเกินใครไว้”

เวลานี้เอง โจวเสว่หลินมารดาข

บทที่ 98

บทที่98

ถังเฉาเหรอ？！

ในเวลานี้ โจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย และโจวเหม่ยหลิง ในหัวคิดไปต่างๆนานาถึงชื่อร้อยแปดพัน ชื่อ สีหน้าตกใจระคนเหลือเชื่อ

หลินฉ่ายเวยบ่นพึมพำ“เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นไปไม่ได้……เป็นเขาไปไม่ได้！”

“เป็นใครกัน？！”

โจวฉวนกั๋วหันพรวดไปทางหลินฉ่ายเวย ตะคอกเสียงดัง

หลินฉ่ายเวยกัดริมฝีป