บทที่ 328

บทที่328

กู้จิ้งเจ๋ออยากรู้นักว่าเธอไปหาซื้อไอ้เสื้อแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่

เสื้อผ้าของเธอค่อยๆ หลุดออกจากตัวทีละน้อย ทีละน้อย

โดยที่เธอไม่ต้องพูดอะไร ร่างกายเขาก็ขยายใหญ่จนไม่อาจควบคุมได้อีก

“เธอ…เธอ…” กู้จิ้งเจ๋อทำได้แค่มองตอบ เสียงของเขาแหบพร่า

บทที่ 329

บทที่329

สตีเฟ่นไม่ได้โกรธเมื่อกู้จิ้งเจ๋อทิ้งการประชุมไป แทนที่จะเป็นอย่างนั้น เขากลับพูดกับกู้จิ้งเจ๋อว่า “ท่านประธานกู้ การที่คุณแคร์ผู้หญิงของคุณมากขนาดนั้น นั่นแสดงให้เห็นว่าคุณเป็นคนมีความรู้สึก ผมชอบมากเลยละครับ”

กู้จิ้งเจ๋อยิ้ม “เธอเป็นภรรยาของผม ผมสัญญาเอาไว้ว่าจะดูแลเธ

บทที่ 330

บทที่330

เขาตวัดสายตาชิงชังไปยังลู่ชูเซี่ยและรีบเดินเข้าไปหาทันที

ลู่ชูเซี่ยไม่คิดว่ากู้จิ้งเจ๋อจะตามาไวขนาดนี้ เธอจึงร้องครวญครางเสียยกใหญ่ว่า

“เท้าฉัน เท้าฉัน…หลินเช่อเหยียบเท้าฉัน ฉันเจ็บจะตายอยู่แล้วเนี่ย”

เธอนั่งอยู่บนพื้นและยกชายกระโปรงขึ้น ข้อเท้าของเธอบ