บทที่314

หลินเช่อโวยวาย “วางฉันลงนะ วางฉันลง ถ้าใครเห็นพวกเราเข้าอายเขาตายเลย”

“ไม่เห็นเป็นไร ปล่อยให้เห็นไป อุ้มเมียตัวเองผิดตรงไหนเหรอ”

ในความเป็นจริง พวกคนที่อยู่ด้านนอกกำลังมองมาทางทั้งสองคนจริงๆ

ลู่ชูเซี่ยดูอยู่ห่างๆ ขณะที่กู้จิ้งเจ๋ออุ้มหลินเช่อและหมุนไปรอบๆ ในสน

บทที่315

อวี๋หมินหมิ่นอึกอักก่อนพูดออกมา “ท่านประธานาธิบดีคะ ความเป็นจริงมันซับซ้อนกว่ากฎหมายนะคะ ตอนเด็กๆ ฉันโดนซ้อมเป็นประจำ แม่จะอุ้มฉันและน้องชายออกจากบ้านทุกครั้งแล้วพวกเราก็จะกลับไปเมื่อพ่อสงบสติอารมณ์ลงแล้ว แค่นี้ถือว่าเรื่องเล็ก ที่เคยโดนหนักสุดคือฉันต้องไปนอนโรงพยาบาล ถูกเย็บที่เข่าสิบเจ

บทที่316

“อ้า แม่ว่าแล้วเชียว เขาจะเข้าไปง่ายๆ ได้ยังไง แล้วอย่างนี้พวกเราจะทำยังไงดีล่ะ”

“โอเคค่ะ แม่ เดี๋ยวหนูจะแวะไปดูว่าพ่อเป็นยังไงบ้าง ให้เขาอยู่ในนั้นไปอีกสองสามวันเขาจะได้ทบทวนถึงสิ่งที่ตัวเองทำลงไป” หากเขาออกมาก็มีแต่จะสร้างปัญหาให้พวกเธอ ให้เขาถูกขังแน่นหนาอยู่ในนั้นน่าจะดีเสียก