บทที่ 329

บทที่329

สตีเฟ่นไม่ได้โกรธเมื่อกู้จิ้งเจ๋อทิ้งการประชุมไป แทนที่จะเป็นอย่างนั้น เขากลับพูดกับกู้จิ้งเจ๋อว่า “ท่านประธานกู้ การที่คุณแคร์ผู้หญิงของคุณมากขนาดนั้น นั่นแสดงให้เห็นว่าคุณเป็นคนมีความรู้สึก ผมชอบมากเลยละครับ”

กู้จิ้งเจ๋อยิ้ม “เธอเป็นภรรยาของผม ผมสัญญาเอาไว้ว่าจะดูแลเธ

บทที่ 330

บทที่330

เขาตวัดสายตาชิงชังไปยังลู่ชูเซี่ยและรีบเดินเข้าไปหาทันที

ลู่ชูเซี่ยไม่คิดว่ากู้จิ้งเจ๋อจะตามาไวขนาดนี้ เธอจึงร้องครวญครางเสียยกใหญ่ว่า

“เท้าฉัน เท้าฉัน…หลินเช่อเหยียบเท้าฉัน ฉันเจ็บจะตายอยู่แล้วเนี่ย”

เธอนั่งอยู่บนพื้นและยกชายกระโปรงขึ้น ข้อเท้าของเธอบ

บทที่ 331

บทที่331

หลินเช่อเสียการทรงตัวจนเกือบล้ม

ต้องขอบคุณกู้จิ้งเจ๋อที่คว้าเธอเอาไว้ได้ก่อนจะล้มลงไปกอง หลินเช่อคิดว่าเธอจะตายเสียแล้ว

ผู้คนในงานสังเกตเห็นได้ว่าทั้งคู่หยุดเต้น จึงพากันมองด้วยความสงสัย

หลินเช่อได้แต่คิดในใจว่า ตายแน่ ฉันตายแน่ๆ น่าขายหน้าเป็นบ้า