บทที่282

กู้จิ้งอวี่ว่า “อะไรนะครับ อันที่จริงแล้วเขาทำไมนะ”

แต่ผู้เป็นพี่คว้าเข้าที่ข้อมือของเขาเสียก่อนแล้ว

เขาจ้องมองด้วยสายตาเคร่งเครียดราวกับว่าจะเปลี่ยนนาฬิกาข้อมือนั้นให้กลายเป็นน้ำแข็ง

กู้จิ้งอวี่ดูจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ปกติเกิดขึ้นกับกู้จิ้งเจ๋อ เขาจึงมอง

บทที่283

โดยเฉพาะเมื่อเขานึกถึงนาฬิกาของกู้จิ้งอวี่ขึ้นมา เขาจำได้ถึงวันที่เขาเห็นนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของเธอ เขาอุตส่าห์ดีใจเพราะคิดว่านั่นคือของขวัญสำหรับตัวเขาเอง

กู้จิ้งเจ๋อไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว แต่เส้นเลือดบนใบหน้าเขากำลังเต้นตุบอย่างเห็นได้ชัด มันทำให้รู้สึ

บทที่284

เขาดึงแขนเธอให้กางออก แล้วก้มลงดูใกล้ๆ มีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวที่คอ และบางจุดก็กำลังเริ่มบวม

ยังมีรอยอื่นๆ อีกทั่วตัวที่เกิดจากแรงมืออันหนักหน่วงของเขา

กู้จิ้งเจ๋อยิ่งรู้สึกผิดหนักขึ้นไปอีก ยิ่งเขาสำรวจร่างกายของเธอมากขึ้นเท่าไหร่ ในอกเขาก็รู้สึกเหมือนมีค้อนขนาดใหญ่กำลังก