บทที่283

โดยเฉพาะเมื่อเขานึกถึงนาฬิกาของกู้จิ้งอวี่ขึ้นมา เขาจำได้ถึงวันที่เขาเห็นนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของเธอ เขาอุตส่าห์ดีใจเพราะคิดว่านั่นคือของขวัญสำหรับตัวเขาเอง

กู้จิ้งเจ๋อไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว แต่เส้นเลือดบนใบหน้าเขากำลังเต้นตุบอย่างเห็นได้ชัด มันทำให้รู้สึ

บทที่284

เขาดึงแขนเธอให้กางออก แล้วก้มลงดูใกล้ๆ มีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวที่คอ และบางจุดก็กำลังเริ่มบวม

ยังมีรอยอื่นๆ อีกทั่วตัวที่เกิดจากแรงมืออันหนักหน่วงของเขา

กู้จิ้งเจ๋อยิ่งรู้สึกผิดหนักขึ้นไปอีก ยิ่งเขาสำรวจร่างกายของเธอมากขึ้นเท่าไหร่ ในอกเขาก็รู้สึกเหมือนมีค้อนขนาดใหญ่กำลังก

บทที่285

กู้จิ้งเจ๋อขมวดคิ้ว “หมอ หลิน…เธอเป็นยังไงบ้าง”

คุณหมอตรวจดูอีกครั้ง ก่อนจะนิ่วหน้าและบอกว่า “ทำไมเธอถึงได้บาดเจ็บหนักขนาดนี้คะ…นี่เป็นครั้งแรกของเธอหรือเปล่า ถ้าเป็นครั้งแรกของเธอ เธอก็ควรจะได้รับการปฏิบัติที่นุ่มนวลกว่านี้ ไม่อย่างงั้นก็จะได้รับบาดเจ็บได้ง่าย”

แพทย์หญ