บทที่256

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” หลินเช่อเงยหน้าขึ้นยิ้มให้อีกฝ่าย “ฉันไปก่อนนะคะ”

เมื่อพูดจบเธอก็ไม่ได้สนใจชายหนุ่มอีก และกระโดดขึ้นรถไป

เมื่อรถรับส่งขับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลกู้ หลินเช่อก็ก้าวออกจากรถและเดินเข้าบ้าน มันช่างรู้สึกว่างเปล่าซะเหลือเกิน

ป่านนี้กู้จิ้งเจ๋อจะกำลังทำอะ

บทที่257

ไปเยี่ยมคุณยายงั้นรึ

หลินเช่อขึ้นเครื่องบิน จากนั้นก็ต่อรถไฟก่อนที่จะเดินทางมาถึงเมืองเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลออกไปแสนไกล เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ไกลมาก จึงไม่มีใครจำเธอได้แม้ว่าจะสวมเพียงหมวกแก๊ปและแว่นกันแดดเท่านั้น

แล้วก็คงไม่มีใครที่นี่เชื่ออีกเหมือนกันนั่นแหละ ว่าเธอเป็

บทที่258

ก่อนจะผลุบกลับเข้าไปในบ้านโดยเร็วและร้องเรียกหลินเช่อด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวเช่อ เสี่ยวเช่อจ๊ะ รีบออกมาดูเร็วเข้า นั่น…นั่นจิ้งเจ๋อใช่รึเปล่า”

หลินเช่อกำลังช่วยพับผ้าอยู่ในบ้าน เมื่อได้ยินเสียงคุณยายร้องเรียก เธอก็ยังคงทำงานง่วนอยู่ตามเดิม

“อะไรคะ เมื่อกี้คุณยายว่าอะไรน