บทที่255

วันต่อมา

วันวาเลนไทน์มาถึงแล้ว และทุกอย่างก็ดูจะวุ่นวายไปหมด

หลินเช่อนั่งห่อเ**่ยวอยู่บนเก้าอี้ในกองถ่าย ฉินเสี่ยวหยวนที่เพิ่งเดินมาทางมาถึงนั่งอยู่อีกฟากหนึ่ง

ทั้งสองไม่ค่อยมีฉากที่ต้องแสดงร่วมกันมากนัก ทั้งคู่จึงไม่ค่อยได้พบหน้ากันเท่าไหร่ บางทีอาจเป็นเพราะข่าว

บทที่256

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” หลินเช่อเงยหน้าขึ้นยิ้มให้อีกฝ่าย “ฉันไปก่อนนะคะ”

เมื่อพูดจบเธอก็ไม่ได้สนใจชายหนุ่มอีก และกระโดดขึ้นรถไป

เมื่อรถรับส่งขับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลกู้ หลินเช่อก็ก้าวออกจากรถและเดินเข้าบ้าน มันช่างรู้สึกว่างเปล่าซะเหลือเกิน

ป่านนี้กู้จิ้งเจ๋อจะกำลังทำอะ

บทที่257

ไปเยี่ยมคุณยายงั้นรึ

หลินเช่อขึ้นเครื่องบิน จากนั้นก็ต่อรถไฟก่อนที่จะเดินทางมาถึงเมืองเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลออกไปแสนไกล เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ไกลมาก จึงไม่มีใครจำเธอได้แม้ว่าจะสวมเพียงหมวกแก๊ปและแว่นกันแดดเท่านั้น

แล้วก็คงไม่มีใครที่นี่เชื่ออีกเหมือนกันนั่นแหละ ว่าเธอเป็