บทที่257

ไปเยี่ยมคุณยายงั้นรึ

หลินเช่อขึ้นเครื่องบิน จากนั้นก็ต่อรถไฟก่อนที่จะเดินทางมาถึงเมืองเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลออกไปแสนไกล เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ไกลมาก จึงไม่มีใครจำเธอได้แม้ว่าจะสวมเพียงหมวกแก๊ปและแว่นกันแดดเท่านั้น

แล้วก็คงไม่มีใครที่นี่เชื่ออีกเหมือนกันนั่นแหละ ว่าเธอเป็

บทที่258

ก่อนจะผลุบกลับเข้าไปในบ้านโดยเร็วและร้องเรียกหลินเช่อด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวเช่อ เสี่ยวเช่อจ๊ะ รีบออกมาดูเร็วเข้า นั่น…นั่นจิ้งเจ๋อใช่รึเปล่า”

หลินเช่อกำลังช่วยพับผ้าอยู่ในบ้าน เมื่อได้ยินเสียงคุณยายร้องเรียก เธอก็ยังคงทำงานง่วนอยู่ตามเดิม

“อะไรคะ เมื่อกี้คุณยายว่าอะไรน

บทที่259

หลินเช่อถูกรั้งตัวกลับมา

คุณยายมองหนุ่มสาวทั้งสองแล้วก็ยิ้ม ก่อนจะรีบเปิดประตูและเดินออกไป

“ค…คุณยายคะ…” หลินเช่อมองผู้เป็นยายที่รีบผลุบหนีไปเสียอย่างงั้น ชายหนุ่มฉุดข้อมือเธอเอาไว้ ทำให้คนตัวเล็กกว่าต้องยอมถอยกลับมาหาแต่โดยดี เธอเงยหน้ามองอีกฝ่ายโดยไม่พูดอะไร

กู