บทที่ 28

คนที่นายรักเป็นเขา

แทนถามต่อว่า “นายเป็นทำงานอะไร?”

เลขาเปิดปากพูดก่อน “เขาเป็นคนงานของคุณหวาน เมื่อก่อนเคยเป็นพยานในการบอกว่าหยกเคยมาที่โรงงานนี้ พวกเราเลยพาเขามา”

ผู้ชายคนนั้นรีบพูดด้วยเสียงที่สั่น “ฉันรู้ความจริงเรื่องไฟไหม้ในวันนั้น”

แทนลนมาก พูดออกมาแค่คำเดียวว่า

บทที่ 29

โศฏเศร้าอย่างเวทนาในคุก

หวานที่อยู่หน้างานแต่งเหมือนกับมดที่อยู่ในหม้อที่ร้อน ไม่เห็นแทนกับคนของเขาตั้งแต่เช้า

โทรไปหา หรือส่งข้อความต่างๆแทนก็ไม่ตอบกลับ กระทั่งเลขาของเขาก็ได้ปิดเครื่อง

หวานรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี ก็เลยสั่งให้คนไปตามหานานมาก

พ่อและแม่ของหวานก็ทนรอต่อไปไม่ไ

บทที่ 30

คนที่แย่งกับฉันสมควรตาย

หวานได้ยินคำขอโทษที่รู้สึกผิดของแทน ใจที่ังวลก็ไม่กังวลอีกต่อไป

เธอรีบมาถึงที่ห้องทำงานของแทน

นักข่าวที่อยู่ในบริเวณบริษัทก็ได้ถูกยามกั้นออกไปข้างนอก เลขาก็ได้ปล่อยเธอเข้ามาโดยตรง แต่เธอไม่รู้ว่าเข้าไปในครั้งนี้จะออกมาไม่ได้อีก

เธอเปิดประตู พอเห็