ตอน 2
รักเก่าของฉัน รักใหม่ของเขา
บทที่ 2 ฮีโมฟีเลีย
เธอเห็นคนท้องที่อยู่รอบข้างมีสามีและญาติๆมาด้วยทุกคนแต่เธอกลับมีแต่ตัวคนเดียว
ครอบครัวทิ้งส่วนสามีก็ดูถูกทำให้ชีวิตของเธอยิ่งน่าสงสารไปใหญ่
แต่สิ่งที่รู้ต่อไปทำให้เธอยากลำบากที่จะหายใจมือของเธอสั่นแล้วไปรับใบผลตรวจมามองไปทางเนื้อหาบนกระดาษอย่างไม่น่าเชื่อ
เธอ......เธอเป็นโรคฮีโมฟีเลีย
ร่างกายของเธอไม่ค่อยดีแต่ไม่เคยมาตรวจที่โรงพยาบาลเลยเพราะพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงของเธอไม่เคยให้เงินเธอแม้แต่สักสลึงเดียว
เธอแค่คิดว่าร่างกายอ่อนแอทนแป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้ว
“คุณคะ คุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียและตอนนี้ก็ท้องหกเดือนแล้วไม่แนะนำให้คลอดไม่อย่างงั้นจะมีอาการเลือดออกเยอะอาจอันตรายถึงชีวิตแนะนำให้เอาออกค่ะ”
พอหยกได้ยินแบบนี้ก็อดจะดีใจไม่ได้
“ทำไม ถ้าเอาลูกอออกก็จะไม่อันตรายแล้วเหรอ?”
หมอขยับแว่นพูดว่า “ขอโทษนะคะจาการตรวจสอบตอนที่คุณคลอดจะทำให้เลือดออกมากว่าเดิมและผลที่จะตามมาก็อันตรายมาก”
หมอพูดเตือนอีกครั้ง “อีกทางนึงถ้าทำแท้งจะปลอดภัยกว่าเพราะคุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียทำให้เลือดออกไม่ได้อยู่แล้ว”
ได้ยินหมอพูดแบบนี้หยกแทบจะหมดหวัง
เธอเคยได้ยินว่า ฮีโมฟีเลียคือโรคคนรวยแค่แผลไม่ใหญ่ก็พอแล้ว
และโรคนี้ต้องเตรียมเลือดไว้เยอะๆตลอดเวลามีแต่คนรวยที่จะทำให้ทั้งชีวิตของตัวเองปลอดภัย
“ตอนนี้สุขภาพคุณไม่ค่อยดีแนะนำให้บำรุงร่างกายดีๆต้องกินอาหารเสริมมากมายและใช้ยา......”
คำพูดของหมอเธอฟังไม่เข้าสักอย่างเพราะไม่มีผลอะไรกับเธอเลยสักนิดเธอฟังไม่เข้าหูสักคำ
บำรุงร่ายกาย!จะบำรุงยังไง?ถึงแม้เธอจะเป็นลูกเลี้ยงตระกูลอังกุลแต่ใช้ชีวิตไม่แตกต่างอะไรจากคนใช้เลย
ถึงแม้จะได้แต่งงานกับเขาคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองแต่เธอก็ไม่เคยได้ใช้อะไรที่ดีๆ
บ้านอังกุลไม่มีสินสอดให้เธอ เธอมาที่บ้านเขาอย่างตัวสะอาด
น้ำหอมแพงๆเสื้อผ้าหรูอาหารที่อร่อย......
ทุกอย่างที่อยู่ในบ้านแทนเธอสัมผัสไม่ได้สักอย่างแม้กระทั่งเตียงนุ่มๆเธอได้อยู่แต่ห้องเก็บของที่แทนเตรียมไว้ให้ใช้เวลาข้ามคืนในนั้นมาตลอดนอกจากแทนต้องการเธอถึงจะได้ไปที่ห้องนอน
เธอทำทุกอย่างเงียบๆไม่ได้หวังว่าแทนจะตอบแทนอะไรเธอแค่อยากให้เขาไม่เข้าใจตัวเองผิดและใช้ชีวิตธรรมดาเท่านั้น
ในสายตาของแทนเธอคือคนที่สาระแนแค่อยากทำดีต่อหน้าเขา
แทนบอกกับคนใช้ในบ้านว่าห้ามให้เสื้อผ้าและของกินและหางานที่หนักๆให้เธอทำทุกวันนี้เธอใช้เงินเดือนของตัวเองดำรงชีวิตตลอด
ที่จริงเธอสามารถหางานที่ได้ดีมากกว่านี้แต่เพราะมีอดีตที่ไม่ดีไม่มีบริษัทไหนรอรับเธอเข้าทำงานก็เลยต้องไปทำงานที่หนักแต่เงินเดือนน้อย
ร่างกายเธออ่อนแอและรับการทรมานจากแทนไม่หยุดโดนกระทบกระเทือนทั้งจิตใจและร่างกายตอนนี้ท้องอีกเธอเหมือนจะไม่มีแรงสู้อีกแล้ว
“หมอคะขอบคุณค่ะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเอาเด็กคนนี้ไว้”
หมอมองไปทางเธออย่างไม่น่าเชื่อหมอพูดกับเธออีกครั้งแต่เธอก็ไม่คิดจะเปลี่ยนความคิดหมอก็เลยถอนหายใจแล้วแนะนำข้อควรระวังให้เธอและบอกเธอว่าบำรุงร่างกายยังไง
เธอไปสัมผัสท้องที่โตนิดก็มีรอยยิ้มบานอยู่บนใบหน้าของเธอเหมือนดอกไม้เบ่งบาน อาจจะเป็นเพราะโดนรังแกและเหยียบย่ำบ่อยๆ แค่มีความสุขนิดๆเธอก็รู้สึกว่ามีความสุขเต็มทั่วโลกเลย
ตอนที่หยกกลับถึงบ้านไม่พบใครในห้องโถงที่สว่างเลย แต่ก็แปลกๆเพราะได้ยินเสียงอะไรเบาๆพอเธอเดินขึ้นไปทีละก้าวก็ยิ่งได้ยินเสียงชัด
เสียงนั่นส่งออกมาจากห้องที่เธอร่วมรักกับแทนและในตอนนี้ประตูก็ปิดไม่มิดเสียงที่เธอได้ยินคือเสียงผู้หญิงกับเสียงผู้ชายทำให้เธอตกใจไปหมด
ตอน 3
บทที่ 3 โดนกระทบกระเทือนอีกครั้ง
“แทน รีบมาซิ!”ผู้หญิงตั้งใจทำเสียงแบบนี้
หวาน!คนที่พูดคือพี่สาวคนที่สองของเธอและเป็นน้องสาวของแก้วที่ตายไป
เสียงแบบนี้้ไม่ดูภาพก็รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น นัยน์ตาของหยกเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อแล้วมองผ่านร่องที่เปิดไว้ไม่มิดชิด
เห็นแต่หวานที่ปกติสุภาพเรียบร้อยแต่ตอนนี้กลับนั่งอยู่บนตัวผู้ชาย
เสื้อแกะกระดุมไปครึ่งนึงและส่วนล่างจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้วขาขาวๆทั้งสองเด่นมาก
ตาของแทนมืดครึ้มไม่ได้ตกอยู่ในความดุเดือดนี้ผ่านไปสักแป๊บก็ไม่ขยับ หวานทนไม่ไหวอยากจะทิ้งทุกอย่างที่อยู่บนตัวไป
หยกดูต่อไม่ไหวแล้วเธอรีบหันหลังแล้วเดินลงไป
แต่คนทั้งสองไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่เธอคิด เพราะในตอนที่หวานกำลังถอดเสื้อของตัวเองแทนก็ไปจับที่แขนของเธอไม่ให้เธอถอดต่อ
“แทน?”หวานมองไปทางเขาอย่างไม่ค่อยพอใจ “นายไม่อยากได้ฉันเหรอ?”
แทนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาไม่สนใจผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเลยในสมองมีภาพของหยกตลอดทำให้เขาไม่มีอารมณ์อะไรเลย
“หวานฉันยังไม่ได้หย่า”แทนใช้เหตุผลที่สมเหตุสมผลแก้ตัว
พอนึกถึงหยก หวานก็รู้สึกไม่สบายขึ้นมา “แทน ฉันจะได้อยู่ข้างเธออย่างเปิดเผยได้เมื่อไหร่?”
แทนเหมือนจะไม่แคร์อะไรแต่ในใจของเขาแค้นมาก
“เร็วๆนี้ฉันจะหย่า แต่.......ฉันยังทรมานหยกไม่พอ!”
“แทน อย่าทรมานหยกเลยอย่างน้อยก็คือน้องสาวฉัน ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจฆ่าพี่สาวไปแต่ก็เพราะรักเธอตอนนี้ก็ได้รับบทลงโทษอันสมควรแล้วนายก็ปล่อยเธอไปเลย!”
“ไม่ได้ตั้งใจ?เฮอะ!ตั้งใจชัดๆเรื่องจุดไฟแบบนี้คือคนทั่วไปเล่นกันเหรอ?หยกมันนางงูพิษฉันไม่มีวันปล่อยไปหรอกเพราะฉันจะให้้หยกได้รับโทษที่ทำให้พี่สาวเธอตายอย่างสาสม”
หยกไม่รู้ว่าชั้นบนเกิดอะไรขึ้นเธอแค่อยากจะอยู่เงียบๆ เธอไปถึงที่ห้องโถงและไปนั่งบนโซฟากอดเข่าแน่นๆและมุดหัวเข้าไปพร้อมกับความรู้สึกแย่ๆ
เพราะแทนมีอคติกับเธอคนทั้งเมืองรู้ว่าเธอคือเมียน้อยนางงูพิษ เพื่อแย่งพี่เขยไปไม่สนบุญคุณที่บ้านอังกุลเลี้ยงมาตั้งนานและฆ่าลูกสาวของเขาทิ้ง
คนในบ้านอังกุลก็ใส่ร้ายเธอบอกว่าเธอคือคนที่ลืมบุญคุณ ลูกเลี้ยงใช้ดีอยู่ดียิ่งกว่าลูกสาวแท้ๆของตัวเอง
และสามีทั้งคู่ก็กลายเป็นพ่อแม่ใจบุญที่รักลูกเลี้ยงมากๆในสายตาผู้คน
แต่ความจริงหละ!
เธอนึกไปถึงคำที่แก้วเคยพูดกับเธอ......
“เธอต้องรู้ตัวตนของเธอไว้ เป็นแค่ลูกเลี้ยงเท่านั้นก็ไม่มีหน้าที่จะอยู่กับแทน และวันนั้นคนที่ช่วยเขาก็คือฉันพวกฉันถึงจะเหมาะสมกัน......”
แก้วแย่งทุกอย่างของเธอไป รวมไปถึงเมื่อเจ็ดปีก่อนเธอใช้ชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเพื่อช่วยแทน
เพราะบ้านอังกุลมีบุญคุณกับเธอก็เลยยอมแก้วไปและเอาความดีทั้งหมดให้ไปด้วย
ตอนที่ผู้คนมากมายด่าเธอ เธอก็รับคำด่านั้นไว้
ถึงแม้จะโดนด่าว่าเป็น ฆาตกร เมียน้อย......ก็ตามฉันไม่สนแค่ได้อยู่ข้างๆแทนรอเขาหันมาดูเธอสักรอบนึงเธอก็จะอดทนทุกอย่างไว้
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนสองคนนั้นออกมาจากห้องตอนที่เจอกับหยกทั้งสองก็รู้สึกประหลาดใจ
โดยเฉพราะนัยน์ตาของแทนมีความรู้สึกอะไรบางอย่างไม่รู้ที่แสดงออกมาชัดเจนจนฉันรู้สึกได้
ตอน 4
บทที่ 4 หย่า ไม่มีทางให้เธอได้ใจ
สีหน้าของหวานเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ได้เก็บอย่างทันที
“หยก เธอกลับมาตอนไหน?”
หยกเยาะเย้ย
“ตอนที่พวกเธอกำลังรักใคร่กันฉันก็กลับมาแล้ว”
สีหน้าขงแทนกับหวานก็เปลี่ยนไปหมด หยกรู้ว่าภาพลักษณ์นั้นเกือบพังทลาย
“หยก เธอ......เธอเห็นอะไรบ้าง？”
หวานทำห