ตอน 1
รักเก่าของฉัน รักใหม่ของเขา
บทที่ 1 อับอาย
“แทน หยุด......อือ อือ......ขอร้อง หยุด......”
ในห้องที่หรูหราได้ยินเสียงขอร้องอ่อนๆเบาๆที่เต็มไปด้วยความน่าสงสาร
หยกคุกเข่าอยู่บนเตียงแล้วเอามือของเธอไปอุ้มท้องที่เริ่มโตขึ้นนิดๆของเธอ เหมือนต้นไม้ที่เติบโตทีละนิด ผู้ชายที่อยู่ด้านหลังไม่พูดอะไรสักอย่างมีแต่เพียงความต้องการที่จะปลดปล่อยอย่างเดียวไม่มีความอ่อนโยนมีแต่ความรุนแรงแต่ก็ปกปิดเสน่ห์บนตัวของเขาไม่ได้อยู่ดี
หลังจากที่เสร็จเรื่องหน้าตาของผู้ชายก็เย็นชาเหมือนเดิมและเริ่มใส่เครื่องแต่งกายบนตัวไม่คิดที่จะสนใจผู้หญิงที่อยู่บนเตียงเลยสักนิด
“แทน ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉัน?”
หยกในตอนนี้อ่อนแอจนรับการกระทบกระเทือนอะไรไม่ไหวแล้ว
“นี่คือสิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่เหรอ?”
แทนพูดด้วยน้ำเสียงที่เฉยชาเยือกเย็นราวน้ำแข็ง “เคยเตือนเธอแล้วว่าอย่าฝันที่จะท้องลูกของฉันแต่เธอกลับแอบเปลี่ยนยาคุมคนเดียวนี่ก็คือบทลงโทษที่เธอควรจะได้รับ”
“รังเกียจฉันขนาดนี้แล้วจะสู่ขอฉันทำไม?”นัยน์ตาของหยกเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและความเจ็บปวดแสนเจ็บปวดทรมาน
นัยน์ตาของแทนกลับเต็มไปด้วยความดูถูกและมองไปทางหยกนิ่งๆ
“เธอคิดว่าฉันอยากจะสู่ขอฆาตกรผู้หญิงแบบเธอเหรอ?ถ้าไม่ใช่เพราะเธอวางยาก็จะไม่มีวันที่น่าอับอายขายขี้หน้าในวันนั้น ไหนๆเธอก็อยากเป็นผู้หญิงของฉันแล้วฉันก็ให้โอกาสเธอไง วันนี้ผมทำงานได้ดีไหมครับ?คุณหญิงหยก”
พอเห็นดวงตาของหยกเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแทนไม่มีท่าทีที่จะหยุดแต่กลับอยากพูดมากกว่าเดิมเพื่อทำให้เธอเจ็บปวด
“เพื่อที่จะให้ฉันแยกกับพี่สาวเธอ เธอกลับปล่อยไฟให้พี่เธอตาย ทั้งๆที่เธอเป็นเด็กที่มาจากไหนไม่รู้เป็นแค่ผู้หญิงที่ถูกรับเลี้ยงแต่กลับทำร้ายลูกสาวแท้ๆเขาทั้งสองคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีความเป็นคนเลย”
นัยน์ตาของแทนเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นและอันตราย
หยกยิ้มอ่อนๆเธอรู้ ว่าคนที่แทนรักคือพี่สาวของตัวเองนั่นคือแก้ว
แต่แก้วตายเพราะไฟไหม้และเธอก็ถูกใส่ร้ายให้เป็นคนที่จุดไฟเผาพี่สาวตัวเอง
ทุกคนคิดว่าเธอใช้นามของแทนส่งข้อความให้แก้วและให้แก้วมาที่สถานที่ไฟไหม้และเธอก็เป็นคนที่จุดไฟเผาให้แก้วตาย
“ฉันป่าว......”หยกพยายามแก้ตัว เธอแก้ตัวตั้งแต่สามปีที่แล้วแต่สุดท้ายหละ?
ทีแรกไม่มีหลักฐานอะไรที่เกี่ยวกับเธอแต่แทนกลับใช้อำนาจของตัวเองทำให้เธอเข้าไปในคุกและทนทุกข์ทรมานเจียนตายในนั้น
ตอนที่เธอเข้าไปดีทุกอย่างแต่ตอนที่เธอออกมาไม่มีอะไรดีเลยสักนิด ไม่มีเลย.....
ชีวิตอันยากลำบากของเธอแทนไม่เข้าใจและยังทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรและยิ่งกว่านั้นคือเขามีความสุขเวลาที่เห็นเธอเศร้า
“อยากจะอธิบายกับฉันอยู่ไหม?คิดว่าฉันจะเชื่อเธอ?แก้วใจดีขนาดนั้นจะมีน้องที่ใจร้ายแบบเธอได้ไง?”
แทนไม่ยอมรับฟังและให้โอกาสเธอแก้ตัวและตำหนิเธอเหมือนเดิม
“ฉันป่าว ทำไมไม่เชื่อฉัน?ทำไมคำพูดของคนอื่นสำคัญยิ่งกว่าคำพูดจริง?”เธอคือคนที่ไม่เกี่ยวข้องมากที่สุดแต่กลับถูกว่าเป็นคนที่ใจร้ายโหดเหี้ยมอมหิตมากที่สุด
“ความจริง?การตายของแก้วก็คือความจริง!เก็บความสงสารของเธอไว้ไม่อย่างงั้นจะทำให้ฉันรังเกียจมากกว่าเดิม”
หยกไม่อยากจะเถียงกับแทนต่อเธอรู้สึกว่าร่างกายส่วนล่างเธอไม่ค่อยสบายต่อด้วยมีเลือดที่สีแดงสดราวกับคนแท้งไหลออกมาท้องก็เริ่มปวดมากขึ้น
“แทน ฉันเลือดไหลเด็กมีอันตรายเด็กจะแท้ง!”
แทนรู้สึกบาดตาตอนที่เห็นเลือดพวกนั้นในใจเขาเริ่มจะไปช่วยแต่แป๊บเดียวก็กลับไปเหมือนเดิม
“เด็กนี่หายก็พอดีเลยไม่ต้องไปทำให้โรงพยาบาลเปื้อนเลือดอีก”
“เด็กไม่เกี่ยวอะไรด้วยนี่คือลูกของเธอ!ฉันขอร้อง......”
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอขอร้องเขาเพราะเด็ก
เธอก้มหัวลงแต่เสียงร้องให้ของเธอไม่สามารถจะทำให้ผู้ชายคนนั้นเปลี่ยนใจได้เลย
“มีแม่ที่โหดเหี้ยมแบบเธอจะเป็นความอับอายของเด็กคนนี้ไม่คลอดออกมาจะดีกว่า”
แทนเริ่มหายไปจากสายตาของเธอและหยกก็คลานไปเรียกแท็กซี่และนั่งรถไปโรงพยาบาลคนเดียว
ตอน 2
บทที่ 2 ฮีโมฟีเลีย
เธอเห็นคนท้องที่อยู่รอบข้างมีสามีและญาติๆมาด้วยทุกคนแต่เธอกลับมีแต่ตัวคนเดียว
ครอบครัวทิ้งส่วนสามีก็ดูถูกทำให้ชีวิตของเธอยิ่งน่าสงสารไปใหญ่
แต่สิ่งที่รู้ต่อไปทำให้เธอยากลำบากที่จะหายใจมือของเธอสั่นแล้วไปรับใบผลตรวจมามองไปทางเนื้อหาบนกระดาษอย่างไม่น่าเชื่อ
เธอ......เธอเป็นโรคฮีโมฟีเลีย
ร่างกายของเธอไม่ค่อยดีแต่ไม่เคยมาตรวจที่โรงพยาบาลเลยเพราะพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงของเธอไม่เคยให้เงินเธอแม้แต่สักสลึงเดียว
เธอแค่คิดว่าร่างกายอ่อนแอทนแป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้ว
“คุณคะ คุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียและตอนนี้ก็ท้องหกเดือนแล้วไม่แนะนำให้คลอดไม่อย่างงั้นจะมีอาการเลือดออกเยอะอาจอันตรายถึงชีวิตแนะนำให้เอาออกค่ะ”
พอหยกได้ยินแบบนี้ก็อดจะดีใจไม่ได้
“ทำไม ถ้าเอาลูกอออกก็จะไม่อันตรายแล้วเหรอ?”
หมอขยับแว่นพูดว่า “ขอโทษนะคะจาการตรวจสอบตอนที่คุณคลอดจะทำให้เลือดออกมากว่าเดิมและผลที่จะตามมาก็อันตรายมาก”
หมอพูดเตือนอีกครั้ง “อีกทางนึงถ้าทำแท้งจะปลอดภัยกว่าเพราะคุณเป็นโรคฮีโมฟีเลียทำให้เลือดออกไม่ได้อยู่แล้ว”
ได้ยินหมอพูดแบบนี้หยกแทบจะหมดหวัง
เธอเคยได้ยินว่า ฮีโมฟีเลียคือโรคคนรวยแค่แผลไม่ใหญ่ก็พอแล้ว
และโรคนี้ต้องเตรียมเลือดไว้เยอะๆตลอดเวลามีแต่คนรวยที่จะทำให้ทั้งชีวิตของตัวเองปลอดภัย
“ตอนนี้สุขภาพคุณไม่ค่อยดีแนะนำให้บำรุงร่างกายดีๆต้องกินอาหารเสริมมากมายและใช้ยา......”
คำพูดของหมอเธอฟังไม่เข้าสักอย่างเพราะไม่มีผลอะไรกับเธอเลยสักนิดเธอฟังไม่เข้าหูสักคำ
บำรุงร่ายกาย!จะบำรุงยังไง?ถึงแม้เธอจะเป็นลูกเลี้ยงตระกูลอังกุลแต่ใช้ชีวิตไม่แตกต่างอะไรจากคนใช้เลย
ถึงแม้จะได้แต่งงานกับเขาคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองแต่เธอก็ไม่เคยได้ใช้อะไรที่ดีๆ
บ้านอังกุลไม่มีสินสอดให้เธอ เธอมาที่บ้านเขาอย่างตัวสะอาด
น้ำหอมแพงๆเสื้อผ้าหรูอาหารที่อร่อย......
ทุกอย่างที่อยู่ในบ้านแทนเธอสัมผัสไม่ได้สักอย่างแม้กระทั่งเตียงนุ่มๆเธอได้อยู่แต่ห้องเก็บของที่แทนเตรียมไว้ให้ใช้เวลาข้ามคืนในนั้นมาตลอดนอกจากแทนต้องการเธอถึงจะได้ไปที่ห้องนอน
เธอทำทุกอย่างเงียบๆไม่ได้หวังว่าแทนจะตอบแทนอะไรเธอแค่อยากให้เขาไม่เข้าใจตัวเองผิดและใช้ชีวิตธรรมดาเท่านั้น
ในสายตาของแทนเธอคือคนที่สาระแนแค่อยากทำดีต่อหน้าเขา
แทนบอกกับคนใช้ในบ้านว่าห้ามให้เสื้อผ้าและของกินและหางานที่หนักๆให้เธอทำทุกวันนี้เธอใช้เงินเดือนของตัวเองดำรงชีวิตตลอด
ที่จริงเธอสามารถหางานที่ได้ดีมากกว่านี้แต่เพราะมีอดีตที่ไม่ดีไม่มีบริษัทไหนรอรับเธอเข้าทำงานก็เลยต้องไปทำงานที่หนักแต่เงินเดือนน้อย
ร่างกายเธออ่อนแอและรับการทรมานจากแทนไม่หยุดโดนกระทบกระเทือนทั้งจิตใจและร่างกายตอนนี้ท้องอีกเธอเหมือนจะไม่มีแรงสู้อีกแล้ว
“หมอคะขอบคุณค่ะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเอาเด็กคนนี้ไว้”
หมอมองไปทางเธออย่างไม่น่าเชื่อหมอพูดกับเธออีกครั้งแต่เธอก็ไม่คิดจะเปลี่ยนความคิดหมอก็เลยถอนหายใจแล้วแนะนำข้อควรระวังให้เธอและบอกเธอว่าบำรุงร่างกายยังไง
เธอไปสัมผัสท้องที่โตนิดก็มีรอยยิ้มบานอยู่บนใบหน้าของเธอเหมือนดอกไม้เบ่งบาน อาจจะเป็นเพราะโดนรังแกและเหยียบย่ำบ่อยๆ แค่มีความสุขนิดๆเธอก็รู้สึกว่ามีความสุขเต็มทั่วโลกเลย
ตอนที่หยกกลับถึงบ้านไม่พบใครในห้องโถงที่สว่างเลย แต่ก็แปลกๆเพราะได้ยินเสียงอะไรเบาๆพอเธอเดินขึ้นไปทีละก้าวก็ยิ่งได้ยินเสียงชัด
เสียงนั่นส่งออกมาจากห้องที่เธอร่วมรักกับแทนและในตอนนี้ประตูก็ปิดไม่มิดเสียงที่เธอได้ยินคือเสียงผู้หญิงกับเสียงผู้ชายทำให้เธอตกใจไปหมด
ตอน 3
บทที่ 3 โดนกระทบกระเทือนอีกครั้ง
“แทน รีบมาซิ!”ผู้หญิงตั้งใจทำเสียงแบบนี้
หวาน!คนที่พูดคือพี่สาวคนที่สองของเธอและเป็นน้องสาวของแก้วที่ตายไป
เสียงแบบนี้้ไม่ดูภาพก็รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น นัยน์ตาของหยกเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อแล้วมองผ่านร่องที่เปิดไว้ไม่มิดชิด
เห็นแต่หวานที่ปกติสุภาพเรียบร้อยแต่ตอนนี้กลับนั่งอยู่บนตัวผู้ชาย
เสื้อแกะกระดุมไปครึ่งนึงและส่วนล่างจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้วขาขาวๆทั้งสองเด่นมาก
ตาของแทนมืดครึ้มไม่ได้ตกอยู่ในความดุเดือดนี้ผ่านไปสักแป๊บก็ไม่ขยับ หวานทนไม่ไหวอยากจะทิ้งทุกอย่างที่อยู่บนตัวไป
หยกดูต่อไม่ไหวแล้วเธอรีบหันหลังแล้วเดินลงไป
แต่คนทั้งสองไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่เธอคิด เพราะในตอนที่หวานกำลังถอดเสื้อของตัวเองแทนก็ไปจับที่แขนของเธอไม่ให้เธอถอดต่อ
“แทน?”หวานมองไปทางเขาอย่างไม่ค่อยพอใจ “นายไม่อยากได้ฉันเหรอ?”
แทนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาไม่สนใจผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเลยในสมองมีภาพของหยกตลอดทำให้เขาไม่มีอารมณ์อะไรเลย
“หวานฉันยังไม่ได้หย่า”แทนใช้เหตุผลที่สมเหตุสมผลแก้ตัว
พอนึกถึงหยก หวานก็รู้สึกไม่สบายขึ้นมา “แทน ฉันจะได้อยู่ข้างเธออย่างเปิดเผยได้เมื่อไหร่?”
แทนเหมือนจะไม่แคร์อะไรแต่ในใจของเขาแค้นมาก
“เร็วๆนี้ฉันจะหย่า แต่.......ฉันยังทรมานหยกไม่พอ!”
“แทน อย่าทรมานหยกเลยอย่างน้อยก็คือน้องสาวฉัน ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจฆ่าพี่สาวไปแต่ก็เพราะรักเธอตอนนี้ก็ได้รับบทลงโทษอันสมควรแล้วนายก็ปล่อยเธอไปเลย!”
“ไม่ได้ตั้งใจ?เฮอะ!ตั้งใจชัดๆเรื่องจุดไฟแบบนี้คือคนทั่วไปเล่นกันเหรอ?หยกมันนางงูพิษฉันไม่มีวันปล่อยไปหรอกเพราะฉันจะให้้หยกได้รับโทษที่ทำให้พี่สาวเธอตายอย่างสาสม”
หยกไม่รู้ว่าชั้นบนเกิดอะไรขึ้นเธอแค่อยากจะอยู่เงียบๆ เธอไปถึงที่ห้องโถงและไปนั่งบนโซฟากอดเข่าแน่นๆและมุดหัวเข้าไปพร้อมกับความรู้สึกแย่ๆ
เพราะแทนมีอคติกับเธอคนทั้งเมืองรู้ว่าเธอคือเมียน้อยนางงูพิษ เพื่อแย่งพี่เขยไปไม่สนบุญคุณที่บ้านอังกุลเลี้ยงมาตั้งนานและฆ่าลูกสาวของเขาทิ้ง
คนในบ้านอังกุลก็ใส่ร้ายเธอบอกว่าเธอคือคนที่ลืมบุญคุณ ลูกเลี้ยงใช้ดีอยู่ดียิ่งกว่าลูกสาวแท้ๆของตัวเอง
และสามีทั้งคู่ก็กลายเป็นพ่อแม่ใจบุญที่รักลูกเลี้ยงมากๆในสายตาผู้คน
แต่ความจริงหละ!
เธอนึกไปถึงคำที่แก้วเคยพูดกับเธอ......
“เธอต้องรู้ตัวตนของเธอไว้ เป็นแค่ลูกเลี้ยงเท่านั้นก็ไม่มีหน้าที่จะอยู่กับแทน และวันนั้นคนที่ช่วยเขาก็คือฉันพวกฉันถึงจะเหมาะสมกัน......”
แก้วแย่งทุกอย่างของเธอไป รวมไปถึงเมื่อเจ็ดปีก่อนเธอใช้ชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเพื่อช่วยแทน
เพราะบ้านอังกุลมีบุญคุณกับเธอก็เลยยอมแก้วไปและเอาความดีทั้งหมดให้ไปด้วย
ตอนที่ผู้คนมากมายด่าเธอ เธอก็รับคำด่านั้นไว้
ถึงแม้จะโดนด่าว่าเป็น ฆาตกร เมียน้อย......ก็ตามฉันไม่สนแค่ได้อยู่ข้างๆแทนรอเขาหันมาดูเธอสักรอบนึงเธอก็จะอดทนทุกอย่างไว้
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนสองคนนั้นออกมาจากห้องตอนที่เจอกับหยกทั้งสองก็รู้สึกประหลาดใจ
โดยเฉพราะนัยน์ตาของแทนมีความรู้สึกอะไรบางอย่างไม่รู้ที่แสดงออกมาชัดเจนจนฉันรู้สึกได้