ตอน 56
สวัสดี ท่านประธาน(ภาคที่1)
บทที่ 56 ได้อยู่ข้างเธอก็ดีเกินพอ
ตัวยิ่งร้อนมาก ในใจเธอก็ยิ่งหวาดกลัวขึ้นมา
เธอนั่งพิงพนักเบาะหลังอย่างอ่อนเพลีย ในหัวสมองคิดวนเวียนอยู่แต่ภาพของเขากับลูกเพียงสองคน...
เธอกลัวมาก
กลัวว่าหากป่วยจริงๆ แยกกันแล้วก็จะไม่ได้พบกับพวกเขาอีกนาน แล้วก็กลัว...กลัวพวกเขาจะต
ตอน 57
บทที่ 57 มีนัดกับเธอตอนค่ำ
เธอฟังอย่างสงบนิ่ง ปลายจมูกพลันรู้สึกแสบร้อนยิ่งขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
“เป็นอะไร?”
ในที่สุดเขาก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมา คนรอบคอบอย่างเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่หนักหน่วงจนผิดปกติอยู่หน่อยๆ
“ไม่มีอะไรค่ะ...” เธอก็แค่นึกอยากได้ยินเสียงของเขาข
ตอน 58
บทที่ 58 จู่ๆ เธอก็หายตัวไป
“บอกรถที่ตามมาให้กลับไปเถอะ ไม่ต้องตามมาแล้ว”
เขาสั่ง
เหลิ่งเฟยตอบรับคำสั่ง เขากดโทรศัพท์ในรถและสั่งกำชับออกไป ไม่นานรถทั้งหลายก็แยกย้ายกันไปและหายลับไปท่ามกลางรถที่วิ่งผ่านไปมาอย่างรวดเร็ว
หลังจากรถเคลื่อนตัวมาได้สักครู่ รถก็จอดลง