ตอน 57
สวัสดี ท่านประธาน(ภาคที่1)
บทที่ 57 มีนัดกับเธอตอนค่ำ
เธอฟังอย่างสงบนิ่ง ปลายจมูกพลันรู้สึกแสบร้อนยิ่งขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
“เป็นอะไร?”
ในที่สุดเขาก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมา คนรอบคอบอย่างเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่หนักหน่วงจนผิดปกติอยู่หน่อยๆ
“ไม่มีอะไรค่ะ...” เธอก็แค่นึกอยากได้ยินเสียงของเขาข
ตอน 58
บทที่ 58 จู่ๆ เธอก็หายตัวไป
“บอกรถที่ตามมาให้กลับไปเถอะ ไม่ต้องตามมาแล้ว”
เขาสั่ง
เหลิ่งเฟยตอบรับคำสั่ง เขากดโทรศัพท์ในรถและสั่งกำชับออกไป ไม่นานรถทั้งหลายก็แยกย้ายกันไปและหายลับไปท่ามกลางรถที่วิ่งผ่านไปมาอย่างรวดเร็ว
หลังจากรถเคลื่อนตัวมาได้สักครู่ รถก็จอดลง
ตอน 59
บทที่ 59 ท่านประธานาธิบดีมาแล้ว
แต่ขณะที่มือกำลังจับลูกบิดประตูอยู่นั้น จู่ๆ ประตูก็ถูกไขโดยใครคนหนึ่งจากด้านนอก
เมื่อได้เห็นหน้าคนคนนั้น เธอก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
อีกฝ่ายก็นิ่งอึ้งไปด้วยเช่นกัน
ครู่ต่อมา ขณะรอให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้คิดมากไป เซี่ยซิงคงก็พลันได้สติขึ้