บทที่ 55 ปกป้องผู้หญิงของเขา

หลังจากได้เจอกับพ่อแล้ว เซี่ยซิงเฉินก็สบายใจขึ้นมาก

เธอถอดหน้ากากกับชุดป้องกันเดินออกมาจากเขตผู้ป่วยแยก พวกคุณย่ารอเธออยู่ที่ห้องพักแล้ว มีคนนำเธอเดินเข้ามา เมื่อพบพวกเขาอีกครั้ง สีหน้าของแต่ละคนดูต่างกันไป

โดยเฉพาะสวี่เหยียน...

แววตาล

บทที่ 56 ได้อยู่ข้างเธอก็ดีเกินพอ

ตัวยิ่งร้อนมาก ในใจเธอก็ยิ่งหวาดกลัวขึ้นมา

เธอนั่งพิงพนักเบาะหลังอย่างอ่อนเพลีย ในหัวสมองคิดวนเวียนอยู่แต่ภาพของเขากับลูกเพียงสองคน...

เธอกลัวมาก

กลัวว่าหากป่วยจริงๆ แยกกันแล้วก็จะไม่ได้พบกับพวกเขาอีกนาน แล้วก็กลัว...กลัวพวกเขาจะต

บทที่ 57 มีนัดกับเธอตอนค่ำ

เธอฟังอย่างสงบนิ่ง ปลายจมูกพลันรู้สึกแสบร้อนยิ่งขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

“เป็นอะไร?”

ในที่สุดเขาก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมา คนรอบคอบอย่างเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่หนักหน่วงจนผิดปกติอยู่หน่อยๆ

“ไม่มีอะไรค่ะ...” เธอก็แค่นึกอยากได้ยินเสียงของเขาข